Benimaquia, Stanowisko archeologiczne w Denia, Hiszpania

Benimaquia to ufortyfikowana osada iberyjska na skalnym grzbiecie na północno-zachodnim krańcu Montgó, w gminie Denia. Mur, długi na około 147 m i gruby na 1,25–2 m, składa się z dwóch prostopadłych odcinków wzmocnionych sześcioma prostokątnymi wieżami; zewnętrzna strona sięga 3–4 m wysokości, wewnętrzna około 1 m. W środku centralny korytarz oddziela dwa rzędy pomieszczeń, z których część zawiera baseny i platformy do produkcji wina.

Stanowisko badali najpierw w latach 60. XX wieku Hermanfrid Schubart i Domingo Fletcher, a następnie w latach 1989-1992 Carlos Gómez Bellard i Pierre Guérin. Wykopaliska datowały osadnictwo na VII-VI wiek p.n.e. i ukazały ufortyfikowaną osadę z okresu przejścia między horyzontem orientalizującym a wczesnym okresem iberyjskim.

Nazwa Benimaquia pochodzi z arabskiego i określa to miejsce. Stanowisko leży w La Xara, w gminie Dénia, na północno-zachodnim skraju Montgó. Wykopaliska ujawniły rodzime amfory naśladujące współczesne typy fenickie, prawdopodobnie przeznaczone do przechowywania tutejszego wina.

Stanowisko zajmuje skalny grzbiet na północno-zachodnim krańcu Montgó, w rejonie La Xara w Dénii. Prowadzi do niego podejście zboczami i rolniczymi tarasami; zachowały się głównie mury obronne i przyległe pomieszczenia, resztę zniszczyła erozja i niwelacja terenu.

Wykopaliska ujawniły tysiące śladów nasion winogron, sugerujące produkcję na wielką skalę. Te resztki botaniczne pomagają badaczom zrozumieć, jak ważna była rolnictwo dla ekonomiki tej starożytnej społeczności.