Monasterio de San Julián y San Antonio, La Cabrera

Monasterio de San Julián y San Antonio to klasztor z granitu z pięcioma półokrągłymi absydami i trzema krótkimi nawami zbudowanymi według principów architektury romanskiej. Budynek wykazuje starannie zaplanowany układ z wieloma przestrzeniami ołtarza umieszczonymi na różnych wysokościach we wnętrzu.

Klasztor został założony w XI wieku pod panowaniem króla Alfonso VI podczas kampanii zdobycia Toledo i był początkowo zarządzany przez benedyktynów. Benedyktyńska kontrola skończyła się w XIV wieku, co oznaczało znaczącą zmianę w jego historii.

Klasztor służy jako centrum działań religijnych i społecznych pod zarządem Misjonarzy Idente od 2004 roku.

Klasztor znajduje się na wysokości około 1.190 metrów w pobliżu szczytu Cancho Gordo, co powoduje niższe temperatury i zmienne warunki pogodowe. Jej odległa lokalizacja na górskim płaskowyżu wymaga solidnych butów i wytrzymałości na pełne zwiedzanie.

Budynek zawiera pięć ołtarzy rozmieszczonych symetrycznie na różnych poziomach, co sugeruje, że w przeszłych wiekach kilka mszy odbywało się jednocześnie. To niezwykłe rozmieszczenie przestrzenne czyni go rzadkim przykładem średniowiecznych praktyk liturgicznych.