Talaiotic site of Almallutx, Sanktuarium talajockie w Escorca, Hiszpania

Stanowisko talajotyczne Almallutx leży na zboczu Es Castellot na wysokości 610 m w dolinie między Morro de Almallutx a Puig de ses Vinyes. Obejmuje dwie świątynie z centralnymi trilitowymi filarami (o wysokości 4 m i 3,5 m) oraz dwa talajoty, wszystkie zbudowane z wielkich bloków cyklopich na czworokątnych podstawach. Sąsiednia osada jest zatopiona pod wodami zbiornika Gorg Blau.

Sanktuarium wzniesiono w okresie talajockim, od VII wieku p.n.e. do rzymskiej okupacji w 123 r. p.n.e. Manuel Fernández Miranda, Bartomeu Ensenyat i Catalina Ensenyat prowadzili jego wykopaliska w latach 1969–1970, gdy zbiornik Gorg Blau zalał sąsiednią osadę. Późniejsza renowacja umocniła oba sanktuaria.

Sanktuarium służyło jako miejsce zgromadzeń, gdzie społeczność lokalna spotykała się na okazje duchowe i wspólnotowe. Układ struktury kamiennych pokazuje, jak ta przestrzeń miała znaczenie dla zbiorowych rytuałów i więzi społecznych.

Miejsce znajduje się na otwartym terenie wiejskim i można je odkrywać wzdłuż oznaczonych ścieżek. Odwiedzający powinni zabrać odpowiednie obuwie i ochronę słoneczną, ponieważ ścieżki przechodzą przez odsłonięty teren.

Fotografia z 1934 roku wykonana przez Francisco Franco, ówczesnego kapitana generalnego, pozwoliła archeologowi Jaume Deyà zidentyfikować prehistoryczne struktury na szczycie Puig Major. Łączy je on z sanktuariami Almallutx, odległymi, ale wzajemnie widocznymi, co wzmacnia interpretację Almallutx jako symbolicznego miejsca wyniosłego.