Foundation of San Diego de Alcalá-Fundación de la Vega del Pozo

Fundacja San Diego de Alcalá jest kompleksem architektonicznym w Guadalajarze, obejmującym połączone ze sobą budynki o klasycznych projektach, w tym główną strukturę, panteon i kaplicę. Teren zorganizowany jest poprzez ogrody i dziedzińce z otaczającymi logiami i otwartymi przestrzeniami.

Ricardo Velázquez Bosco zaprojektował ten kompleks w 1887 roku na prośbę Księżnej Sevillano jako schronienie dla osób w potrzebie. Placówka ewoluowała od swojej pierwotnej celów charytatywnych do ważnego osiągnięcia architektonicznego tamtej epoki.

Budynki łączą różne tradycje architektoniczne z wpływami średniowiecznym, renesansowymi i mudéjar widocznymi w szczegółach i ozdobach. Kompleks został zbudowany z materiałów lokalnych i rzemiosła, które odzwierciedlają praktyki artystyczne tamtych czasów.

Dostęp zaczyna się od głównego budynku w kształcie litery U z charakterystyczną centralną fasadą z kamienia na trzech piętrach. Czerwone ceglane pawilony po obu stronach pomagają odwiedzającym zorientować się w ogólnym układzie i różnych obszarach funkcjonalnych.

Panteon pokazuje architekturę romańsko-lombardzką ze szczegółami gotyckimi, z marmurem z Carrary i mozaikami w stylu bizantyjskim w jego wewnętrznych komorach. Ta niezwykła kombinacja była śmiałym i rzadkim wyborem projektowym na tamte czasy.

Lokalizacja: Guadalajara

Architekci: Ricardo Velázquez Bosco

Styl architektoniczny: eclectic architecture

Współrzędne GPS: 40.62778,-3.15417

Najnowsza aktualizacja: 14 grudnia 2025 o 13:22