St. Joseph's Church, Kościół jezuicki w Poljanach, Lublana, Słowenia

Kościół św. Józefa to neoromański kościół jezuicki w dzielnicy Poljane w Lublanie, przy Ulicy Janeza Pavla II. Mierząc 68,5 m, jest najdłuższym kościołem archidiecezji lublańskiej; ma największą kopułę i drugą co do wysokości wieżę dzwonną. Nawa nakryta jest sklepieniem kolebkowym, a absyda półkopułą.

Po trzęsieniu ziemi w Lublanie w 1895 r. biskup Jakob Missia polecił zbudować nowy kościół prowadzony przez jezuitów, przeznaczony na coroczne obchody rocznicy wstrząsów i modlitwy o odwrócenie trzęsień ziemi. Biskup Anton Bonaventura Jeglič poświęcił kamień węgielny 4 sierpnia 1912 r., a budynek ukończono w większości do 1914 r. według planów austriackiego benedyktyna Anzelma Wernera. Następnie armia austro-węgierska używała go do 1921 r. jako koszar dla 200 żołnierzy i magazynu żywności; rok później Jeglič poświęcił kościół.

Kościół należy do ośrodka duchowego Duhovno središče svetega Jožefa, obsługiwanego przez jezuitów, i leży na terenie parafii Ljubljana–Sv. Peter. Pięć żeliwnych dzwonów odlanych w Jesenicach przez Kranjska Industrijska Družba ma strojenie c1–d1–e1–g1–b1 i zajmuje dwie najwyższe kondygnacje wieży; wcześniejszy zestaw pochodził z odlewni Samassa.

Kościół stoi przy Ulica Janeza Pavla II, dawniej Ulica Zrinjskega, w dzielnicy Poljane. Należy do jezuickiego Centrum Duchowego św. Józefa, które prowadzi dom studencki i dom rekolekcyjny zbudowany w 1925 r. według planów Jože Plečnika. Cały zespół to czynne kolegium jezuickie, a nie muzeum.

Od 1949 roku znacjonalizowany kościół mieścił Viba film, pierwsze słoweńskie studio filmowe, działające tam do 1991 roku; później budynek służył jako magazyn dekoracji. Dokument Film pred oltarjem Metoda Pevca z 2006 roku opisuje ten okres.