Fågelvik Manor, Dwór w Valdemarsvik, Szwecja.

Dwór Fågelvik to dwupiętrowy budynek główny z dwiema parami parterowych skrzydeł, wzniesiony w latach 1770. prawdopodobnie według projektów Carla Hårlemana poprawionych przez Jeana Erica Rehna. Stoi na wysepce w zatoce Morza Bałtyckiego. Budynek główny zachował w kilku pomieszczeniach pierwotne wnętrza, a do posiadłości należą liczne budynki gospodarcze i przybudówki.

Posiadłość jest po raz pierwszy wzmiankowana w źródłach pisanych pod koniec XIV wieku i należała do Karla Ulfssona, wielkiego konstabla Szwecji. W 1429 roku przeszła na króla Karola VIII, a poprzez małżeństwo jego córki z Erikiem Erikssonem Gyllenstierną pozostała w rodzinie Gyllenstiernów do 1720 roku, kiedy to przeszła przez małżeństwo na hrabiego Arvida Horna. Średniowieczny zamek, otoczony fosami około 1,5 km na południe od obecnego dworu, został spalony podczas wojny Dacke (1542–1543); dwór odbudowano następnie na obecnym miejscu, na wysepce.

Dwór ukazuje szwedzką architekturę arystokratyczną poprzez symetryczny układ i boczne skrzydła, które zachowują elegancję zespołu. Rozmieszczenie budynku głównego z zabudowaniami gospodarczymi odzwierciedla, jak szlachta ziemska organizowała swoje rezydencje, łącząc reprezentację z codzienną funkcjonalnością.

Posiadłość została wyznaczona jako miejsce dziedzictwa od września 1983 roku i może być oglądana z zewnątrz. Miejsce jest dostępne ścieżkami pieszymi prowadzącymi wokół głównych budynków i zabudowań gospodarczych.

Około 2 kilometrów na południe od obecnego dworu pozostają widoczne ruiny oryginalnego zamku średniowiecznego, zniszczonego podczas konfliktu militarnego w połowie XVI wieku. Te pozostałości archeologiczne dają wgląd w wcześniejszą historię miejsca przed wybudowaniem istniejącej struktury.