Stora Sundby Castle, Zamek w gminie Eskilstuna, Szwecja

Stora Sundby to zamek, którego obecna sylwetka pochodzi z przebudowy w latach 1831–1848 z inicjatywy hrabiego Carla De Geera, zaprojektowanej przez szkockiego architekta Petera Fredericka Robinsona i wykonanej przez Abrahama Nyströma. Jego cztery duże wieże, dwanaście małych wież, 52 pokoje i 365 okien są rozmieszczone jak kalendarz. Wnętrze Sali Rycerskiej ma podłogę z desek malowaną w czarno-białą szachownicę, sufit malowany na barokowy stiuk z herbem Axela Sparrego oraz siedem żyrandoli rzeźbionych w głowy łosi i jeleni z prawdziwymi koronami poroży.

Ufortyfikowane gospodarstwo z kamienną wieżą istniało tu już w 1364 roku; jego ruina leży około 300 metrów na północ od obecnego budynku. Lars Siggesson Sparre zbudował pierwszy zamek, ukończony z trzema wieżami w 1584 roku, a jego syn Erik Larsson Sparre dodał dwie wieże narożne i wieżę schodową. Axel Sparre zlecił jego modernizację Nicodemusowi Tessinowi Starszemu około 1660-1670, a Erik Sparre dodał czwartą wieżę na początku XVIII wieku. Hrabia Carl De Geer przebudował go w stylu normańskim w latach 1831-1848.

Sylwetka zamku koduje kalendarz: cztery duże wieże oznaczają pory roku, dwanaście małych wież miesiące, 52 pokoje tygodnie, a 365 okien dni. Sufit Sali Rycerskiej przedstawia herb Axela Sparrego, a nad pomalowaną w szachownicę podłogą wiszą siedem żyrandoli z rzeźbionych głów łosi i jeleni z prawdziwymi porożami.

Zamek jest prywatną rezydencją rodziny Klingspor, właściciela od 1888 roku, i nie działa jako zwykłe muzeum. Zamek i około dziesięciu budynków uznano we wrześniu 1983 roku za prywatny zespół budowlany. Posiadłość leży nad Hjälmaren koło Albergi w parafii Öja, około 300 metrów na południe od starej skały zamkowej, gdzie w 1960 roku odkopano resztki wieży z szarego kamienia z XIII wieku.

Z sufitu Sali Rycerskiej zwisa siedem żyrandoli rzeźbionych w drewnie, z głowami łosi i jeleni oraz koronami z prawdziwych poroży, dziś bardzo rzadkich w Szwecji. Malowana na czarno-biało podłoga z desek imituje marmur, a malowidło sufitu przedstawia herb Axela Sparre.