Fårö lighthouse, Kamienna latarnia morska na wschodniej wyspie Fårö, Szwecja

Latarnia morska Fårö stoi na wschodnim krańcu wyspy Fårö na Morzu Bałtyckim. Kamienna wieża, zbudowana w latach 1846–1847, jest zwieńczona latarnią, w której w latach 1891–1976 znajdowała się soczewka Fresnela pierwszego rzędu. Latarnia jest nadal czynna i należy do Szwedzkiej Administracji Morskiej.

Latarnia morska Fårö została zbudowana w latach 1846–1847 i poświęcona 21 października 1847 roku w odpowiedzi na skargi, że wybrzeża Gotlandii mają zbyt mało latarni; powstała rok po latarni Hoburg na południu wyspy. Lampy na olej rzepakowy zastąpiono lampami naftowymi w 1882 roku, w 1891 roku zamontowano obrotowy aparat soczewkowy, a w 1953 roku latarnię zelektryfikowano. W 1977 roku została odludniona; ostatnim latarnikiem był Joe Nordberg.

Latarnia jest nadal czynna i należy do szwedzkiej Administracji Morskiej, która nią zarządza. Ostatni latarnik, Joe Nordberg, odszedł, gdy w 1977 roku wieżę pozbawiono załogi, a od 1976 roku światło jest sterowane zdalnie. Od 1891 roku obrotowy aparat soczewkowy dawał czterosekundowy błysk co dwadzieścia sekund.

Miejsce oferuje dobre punkty obserwacyjne z wody i z brzegu, szczególnie przy czystym niebie. Dostęp do wyspy jest możliwy łodzią, a okolica zapewnia miejsce do eksploracji i fotografii.

Ostatni latarnik, Joe Nordberg, pozostał do wyłączenia stacji z eksploatacji w 1977 r.; od 1976 r. wieża jest zdalnie sterowana i nadal należy do szwedzkiej Administracji Morskiej. W latach 1891–1976 soczewka Fresnela pierwszego rzędu czyniła światło bardzo silnym.