Lake Hornborga, Sanktuarium ptaków w Västergötland, Szwecja.

Jezioro Hornborga to jezioro w Västergötland, około 15 km na południowy wschód od Skary, o powierzchni 28 kilometrów kwadratowych; otaczający je obszar Natura 2000 zajmuje 40 kilometrów kwadratowych. Jego odpływ uchodzi do rzeki Flian, której wody nie zamarzają zimą. Jezioro jest płytkie i otoczone szuwarami oraz wilgotnymi łąkami.

Jezioro Hornborga powstało około 10 000 lat temu w wyniku topnienia lądolodu; w okolicy znaleziono osady z epoki kamienia i pochówki psów z około 8000 r. p.n.e. Pierwsze obniżenie poziomu wody podjęto w 1802 r., by w czasie głodu utworzyć pastwiska; nastąpiły cztery kolejne, największe rozpoczęte w 1841 i 1872 r., a ostatnie w 1933 r., zmniejszając powierzchnię z 28 do mniej niż 4 kilometrów kwadratowych. Trzcina zastąpiła planowane pastwiska; po rządowym dochodzeniu z 1965 r. poziom podniesiono średnio o 0,9 metra w latach 1992–1995, zasypano 11 km kanałów i usunięto 1200 hektarów trzciny oraz 800 hektarów drzew.

Nazwa jeziora, poświadczona od XVIII wieku, pochodzi od parafii Hornborga; jego starsza nazwa, Lonen (pierwotnie Lodhne, „włochaty”, czyli porośnięty roślinnością wodną), przetrwała w lokalnych zapisach. Wiosenne zgromadzenie żurawi obserwuje się z miejsc takich jak Naturum w Broddetorp i z odpływu, gdzie woda wpada do rzeki Flian.

Naturum na wschodnim brzegu przy Broddetorp prezentuje przyrodę okolicy. Obserwatorzy ptaków udają się do odpływu, gdzie woda wpada do rzeki Flian; nigdy nie zamarza, więc ptaki można oglądać przez cały rok. Szlak Ore backar biegnie wzdłuż części brzegu.

Rekord na Lake Hornborga wyniósł 27 300 żurawi 3 kwietnia 2019 roku, przewyższając poprzedni rekord 26 500 z 3 kwietnia 2012 roku. Ptaki odpoczywają tu wiosną przed dalszym lotem na lęgowiska w środkowej Szwecji i Norwegii, a ponownie jesienią, zanim odlecą na zimę do Hiszpanii.