Bali to najczęściej odwiedzana wyspa Indonezji, przyciągająca podróżników z całego świata. Można tu znaleźć hinduskie świątynie otoczone tarasowymi polami ryżowymi, plaże z białym i czarnym piaskiem oraz wioski, w których codzienne życie jest ściśle związane z rytuałami i tradycją. Południe wyspy jest ruchliwe i towarzyskie, a północne wyżyny mają wolniejsze tempo i chłodniejszy klimat.

Nusa Penida to wyspa na poludniowy wschód od Bali, znana z wysokich klifów opadających wprost do morza. Plaza Kelingking lezy u stóp jednego z tych klifów i mozna do niej dotrzec stromą sciezką. Wody wokól wyspy są popularnym miejscem do snorkelingu z mantami. W porównaniu z Bali wyspa sprawia wrazenie mniej zagospodarowanej, z wąskimi drogami i małymi wioskami w głębi lądu.

Nusa Lembongan to mała wyspa u wybrzeży Bali, znana z białych piaszczystych plaż, lasów namorzynowych i czystej wody. Przyciąga podróżnych, którzy chcą nurkować z rurką, nurkować głębiej lub po prostu spędzać czas nad brzegiem morza. Drewniany most łączy ją z sąsiednią wyspą Nusa Ceningan.

Nusa Ceningan to mala wyspa na wschód od Bali, polaczona z Nusa Lembongan wąskim mostem wiszącym. Wyspa jest znana z turkusowych lagun i Blue Lagoon, miejsca na wybrzeżu, skąd odwiedzający skaczą ze skał do wody. Życie na Nusa Ceningan toczy się spokojnie, a uprawa wodorostów jest powszechnym widokiem w płytkich zatokach wokół wyspy.

Gili Trawangan to najbardziej znana z trzech wysp Gili u wybrzeży Lomboku. Nie ma tu samochodów ani motorów, tylko rowery i wozy konne. Życie toczy się spokojnie. Rafy koralowe wokół wyspy przyciągają snorkelingowiczów, a żółwie morskie są tu częstym widokiem.

Gili Air to najspokojniejsza z trzech wysp Gili u wybrzeży Lombok. W przeciwieństwie do Trawangan nocne życie prawie tu nie istnieje. Przy brzegu stoją małe kawiarnie, rafy koralowe zachęcają do snorkelingu, a codzienne życie toczy się powoli. Pojazdy silnikowe nie są dozwolone, więc przemieszcza się tu pieszo lub rowerem.

Gili Meno to najmniejsza i najrzadziej odwiedzana z trzech wysp Gili, u wybrzezy Lombok. Nie ma tu samochodow ani motorow, tylko rowery i dorożki konne. Plaze sa mało zatloczone, a żolwie morskie latwo zobaczyc podczas snorkelingu blisko brzegu. Zycie toczy sie tu wolno, a wyspa przyciaga podroznikow szukajacych oddechu od bardziej obleganch miejsc.

Lombok leży tuż na wschód od Bali i pokazuje inne oblicze Indonezji. Plaże na południu, w okolicach Kuty, są szerokie, z białym piaskiem i niewielką liczbą turystów. Na północy wulkan Rinjani góruje nad wyspą i przyciąga wędrowców z całego świata. Sasak, rdzenni mieszkańcy Lombok, kultywują swoje tradycje w wioskach, gdzie codzienne życie toczy się własnym rytmem. Lombok znalazł się w tej kolekcji, bo pokazuje, ile Indonezja ma do zaoferowania poza swoją najchętniej odwiedzaną wyspą.

Sumbawa to wyspa w Nusie Tenggara Zachodniej, znana wśród surferów na całym świecie z powodu silnych fal. W głębi lądu krajobraz staje się suchy i pagórkowaty, z tradycyjnymi wioskami rozrzuconymi po całym interiorze. Na północy wyspy wznosi się wulkan Tambora, którego erupcja w 1815 roku była jedną z największych w historii.

Komodo to wyspa we wschodniej Indonezji, znana przede wszystkim z smoka z Komodo, największej jaszczurki na świecie. Te zwierzęta swobodnie przemierzają wyspę i można je obserwować podczas przewodnikowanych spacerów po parku narodowym. Krajobraz jest suchy i pagórkowaty, z otwartymi łąkami i widokiem na morze. Wody otaczające wyspę kryją rafy koralowe, które przyciągają nurków z całego świata.

Padar to mała wyspa w Parku Narodowym Komodo, między wyspami Komodo i Rinca. Ze szczytu centralnego wzgórza widać kilka zatok jednocześnie, a woda w każdej z nich wydaje się mieć inny kolor w zależności od światła: czarny, różowy lub biały. Ten widok jest prawdopodobnie najczęściej fotografowanym miejscem w całej Indonezji. Wejście zajmuje około 30 minut wyraźnie oznaczoną ścieżką, a po dotarciu na szczyt od razu rozumie się, dlaczego tak wielu podróżnych decyduje się tu przybyć.

Rinca to jedna z niewielu wysp na świecie, gdzie można obserwować smoki z Komodo w ich naturalnym środowisku. Krajobraz jest suchy i otwarty, z niską trawą i rzadkimi drzewami, wśród których te wielkie jaszczurki powoli się przemieszczają. Strażnicy prowadzą odwiedzających wąskimi ścieżkami, a spotkania ze zwierzętami mogą zdarzać się w bardzo bliskiej odległości. Rinca przyciąga mniej turystów niż sąsiednia wyspa Komodo, co sprawia, że doświadczenie jest bardziej bezpośrednie i autentyczne.

Flores to długa i wąska wyspa we wschodniej Indonezji, znana przede wszystkim ze swoich wulkanów. Najbardziej znany jest Kelimutu z trzema jeziorami kraterowymi, które zmieniają kolor w zależności od światła i pory roku. Krajobraz jest pagórkowaty, wioski często leżą na grzbietach wzgórz, a lokalne tradycje pozostają żywe. Flores to także główny punkt wypadowy na wycieczki łodzią do Wysp Komodo, gdzie żyje smok z Komodo.

Alor lezy we wschodniej Indonezji i uchodzi za jeden z najlepszych celów nurkowych w kraju. Silne prady otaczajace wyspe przyciagaja rekiny, plaszczki, zolwie i lawice ryb. Na ladzie tradycyjne wioski kultywuja dawne zwyczaje, a lokalna muzyka grana na starych instrumentach jest czescia codziennego zycia.

Sumba to wyspa we wschodniej Indonezji, gdzie stare grobowce megalityczne stoją pośrodku tradycyjnych wiosek. Lokalne zwyczaje przetrwały tu przez pokolenia i różnią się znacznie od reszty Indonezji. Plaże są długie i rzadko zatłoczone. Krajobraz zmienia się między suchymi łąkami a stromymi klifami nadmorskimi. Spacerując przez wioskę, można zobaczyć kamienne grobowce obok domów, w których ludzie wciąż mieszkają.

Belitung to wyspa w zachodniej Indonezji, znana z ogromnych granitowych głazów, które wyrastają wprost z morza. Plaże są tu spokojne, woda płytka i przejrzysta, a krajobraz sprawia wrażenie odległego od turystycznego zgiełku. Dla podróżnych szukających mniej uczęszczanej strony Indonezji, Belitung pokazuje inną twarz archipelagu.

Bangka to indonezyjska wyspa, na której plaże pozostają spokojne i rzadko odwiedzane. Wybrzeże wygląda otwarcie i naturalnie, z odcinkami piasku, gdzie przybywa niewielu turystów. Spacer przez lokalne wioski pozwala zobaczyć rytm codziennego życia wyspy, która nie została jeszcze przekształcona przez masową turystykę.

Weh leży na północnym krańcu Sumatry, w regionie Aceh. Wyspa jest znana z podwodnego świata, z rafami koralowymi i dużą różnorodnością życia morskiego, które przyciąga nurków i miłośników snorkelingu. Życie na Weh toczy się wolno. Wioski są małe, drogi spokojne, a morze zawsze w pobliżu. Dla podróżnych przemierzających Aceh, Weh oferuje inne oblicze Indonezji, daleko od bardziej odwiedzanych wysp na południu.

Pulau Banyak to grupa małych wysp u wybrzeży Aceh na północy Sumatry. Woda jest tu przejrzysta i płytka, a plaże zazwyczaj puste. Podróżnicy przyjeżdżają tutaj, by pływać z rurką, obserwować żółwie morskie i cieszyć się powolnym rytmem życia na wyspach. Infrastruktura jest skromna, co sprawia, że miejsce to pozostaje z dala od popularnych szlaków turystycznych.

Bintan lezy w archipelagu Wysp Riau i jest jedną z indonezyjskich wysp najłatwiej dostępnych z Singapuru, dzięki promom kursującym bezpośrednio do kilku ośrodków wypoczynkowych. Wybrzeże oferuje długie piaszczyste plaże i spokojne zatoki, przeznaczone głównie na krótkie pobyty. Z dala od stref kurortowych wnętrze wyspy jest bardziej zielone i wiejskie, z małymi wioskami i plantacjami palm.

Batam to wyspa w prowincji Wyspy Riau, oddalona od Singapuru o krótki rejs promem. Bliskość tego miasta-państwa sprawia, że jest to częsty cel podróży dla osób szukających tanich zakupów, świeżych owoców morza i plaż. W ciągu ostatnich dziesięcioleci Batam rozwinął się w ruchliwe centrum handlowe i turystyczne, gdzie strefy komercyjne sąsiadują z spokojniejszymi odcinkami wybrzeża. Kontrast między portowym zgiełkiem a linią brzegową nadaje wyspie swoisty charakter.

Bunaken to mała wyspa u wybrzeży Północnego Sulawesi, będąca częścią jednego z najbardziej znanych morskich parków narodowych Indonezji. Pod wodą rafa opada pionowymi ścianami, przy których pływają żółwie, rekiny i kolorowe ryby. Widoczność jest doskonała zarówno dla nurków, jak i snorkelujących. Na powierzchni wyspa jest zielona i spokojna, z małą wioską rybacką pokazującą codzienne życie lokalnej społeczności.

Waigeo to największa wyspa archipelagu Raja Ampat, na zachodnim krańcu Nowej Gwinei. Wody otaczające Waigeo należą do najbogatszych na świecie pod względem życia morskiego. Pod powierzchnią kryją się rafy koralowe pełne ryb, płaszczek i żółwi morskich. Na lądzie w lasach żyją rajskie ptaki, a lokalne wioski żyją spokojnym rytmem wyznaczanym przez morze. Waigeo to jedno z nielicznych miejsc w Indonezji, gdzie natura pozostaje mało zmieniona przez turystykę.

Misool to wyspa w południowej części archipelagu Raja Ampat, znana z jednych z najbogatszych ekosystemów morskich na świecie. Pod wodą roi się od korali, rekinów, płaszczek i ławic ryb. Na powierzchni wapienne formacje skalne wznoszą się z morza, otaczając ukryte laguny i małe piaszczyste plaże. Wyspa jest słabo zaludniona i odwiedza ją niewielu turystów.

Biak to wyspa w zachodniej części Nowej Gwinei, w prowincji Papua. Jej plaże są dzikie i rzadko odwiedzane, a morze bogate w życie morskie. Wyspa nosi też ciężką historię z czasów II wojny światowej, wciąż widoczną w postaci wraków i starych stanowisk rozsianych po terenie. Dla tych, którzy szukają czegoś poza utartymi szlakami, Biak oferuje inną twarz Indonezji.