Zobacz zabytki wokół Ciebie w AROtwieraj skrzynie w aplikacji
Around Us jest stworzony na Twój telefon — skieruj aparat na ulice i odkrywaj zabytki oraz miejsca wokół Ciebie w rzeczywistości rozszerzonej.Around Us działa najlepiej na telefonie — skrzynie odblokowują się, gdy spacerujesz, odkrywasz i fotografujesz pobliskie miejsca.
Od Belle-Île do wysp Lérins, trzydzieści celów wyspiarskich we Francji łączą historię, przyrodę i relaks.
Francja ma wiele wysp, które często są zapominane. Od Bretanii po Morze Śródziemne, czeka trzydzieści wysp, każda z własnym charakterem. Niektóre są znane i łatwe do odwiedzenia, inne wymagają więcej wysiłku, ale wszystkie są warte zobaczenia.
W Bretanii, Belle-Île-en-Mer przyciąga tych, którzy lubią wysokie klify i nadmorskie wioski. Na południu, Île de Ré i Île d'Oléron zachęcają do rowerowych wycieczek po płaskich ścieżkach i poznania, jak hoduje się tam ostrygi. Inne małe wyspy, takie jak Ouessant czy Île de Sein, oferują dzikie uczucie, pędzone przez wiatry Atlantyku, daleko od codziennego życia.
Na Morzu Śródziemnym Porquerolles i Port-Cros mają czyste wody i szlaki turystyczne. Korsyka wyróżnia się wielkością i różnorodnością krajobrazów. Wyspy, takie jak Sainte-Marguerite, zachowują stare opowieści, a te mniej znane oferują odpoczynek i ponowne połączenie z naturą. Szukasz historii, spacerów, pływania czy relaksu, jest francuska wyspa dla każdego.
Od Belle-Île do wysp Lérins, trzydzieści celów wyspiarskich we Francji łączą historię, przyrodę i relaks.
Francja ma wiele wysp, które często są zapominane. Od Bretanii po Morze Śródziemne, czeka trzydzieści wysp, każda z własnym charakterem. Niektóre są znane i łatwe do odwiedzenia, inne wymagają więcej wysiłku, ale wszystkie są warte zobaczenia.
W Bretanii, Belle-Île-en-Mer przyciąga tych, którzy lubią wysokie klify i nadmorskie wioski. Na południu, Île de Ré i Île d'Oléron zachęcają do rowerowych wycieczek po płaskich ścieżkach i poznania, jak hoduje się tam ostrygi. Inne małe wyspy, takie jak Ouessant czy Île de Sein, oferują dzikie uczucie, pędzone przez wiatry Atlantyku, daleko od codziennego życia.
Na Morzu Śródziemnym Porquerolles i Port-Cros mają czyste wody i szlaki turystyczne. Korsyka wyróżnia się wielkością i różnorodnością krajobrazów. Wyspy, takie jak Sainte-Marguerite, zachowują stare opowieści, a te mniej znane oferują odpoczynek i ponowne połączenie z naturą. Szukasz historii, spacerów, pływania czy relaksu, jest francuska wyspa dla każdego.
Belle-Île-en-Mer to największa wyspa Bretanii, położona u wybrzeży Morbihan. Zachodnia strona wyspy wyróżnia się wysokimi klifami i silnymi wiatrami atlantyckimi, podczas gdy wschodnia oferuje spokojniejsze zatoczki i małe porty rybackie. Miejscowości Le Palais i Sauzon, z kamiennymi domami i ożywionymi nabrzeżami, nadają tej bretońskiej wyspie jej własny charakter.
Île de Ré lezy u wybrzezy Charente-Maritime i znana jest z bialych wiosek z niebieskimi okiennicami. Przyjezdza sie tu, by jezdzic na rowerze po plaskich sciezkach wioducych przez solniska i winnice. Wyspa ma wlasne tempo: jasne, otwarte i naznaczone atlantyckim swiatlem. W portach stoja lodzie rybackie, a na miejscowych targach mozna znalezc ostrygi i sol ze znajdujacych sie w poblizu saliny.
Île d'Oléron to największa francuska wyspa na wybrzeżu atlantyckim. Szerokie piaszczyste plaże, lasy sosnowe i małe wioski portowe, gdzie hodowcy ostryg trzymają swoje drewniane chaty tuż przy wodzie, tworzą krajobraz tej wyspy. Poruszanie się rowerem jest łatwe, bo teren jest płaski. Hodowla ostryg to ważna część codziennego życia, a wiele wiosek pachnie solą i morzem.
Korsyka to największa francuska wyspa na Morzu Śródziemnym. Można tu znaleźć wysokie góry, długie piaszczyste plaże, gęste lasy i małe wioski uczepione zboczy wzgórz. Wyspa ma własny język, własną kuchnię i historię zupełnie różną od tej z francuskiego kontynentu. Można tu wędrować pieszo, pływać lub po prostu spacerować wąskimi uliczkami starych miast, takich jak Bonifacio czy Corte.
Île d'Yeu leży u wybrzeży Wandei i ma swój własny charakter. Po stronie portu stoją kutry rybackie i bielone domy, a po drugiej stronie wyspy rozciągają się nagie skały i fale rozbijające się o brzeg. Krótkie ścieżki łączą obie strony, prowadząc przez niską roślinność. Wyspa jest też znana jako miejsce, gdzie marszałek Pétain spędził ostatnie lata w areszcie. Dociera się tu promem, a najlepiej zwiedzać ją na rowerze.
Porquerolles leży u wybrzeży Var i wchodzi w skład Parku Narodowego Port-Cros. Wyspa ma piaszczyste plaże od strony północnej i skaliste klify na południu. Można się tu dostać tylko promem z kontynentu. Na wyspie nie ma samochodów, jedynie ścieżki dla rowerzystów i pieszych. Woda wokół Porquerolles jest czysta i chętnie odwiedzana przez nurków.
Port-Cros to mała wyspa u wybrzeży Var, chroniona jako park narodowy od lat 1960. Wąskie ścieżki prowadzą przez gęsty las ku skalistym brzegom i osłoniętym zatoczkom. Pod wodą żyją gatunki morskie, które w innych częściach wybrzeża śródziemnomorskiego niemal zupełnie zniknęły.
Île de Bréhat lezy u wybrzeza Côtes-d'Armor w Bretanii i mozna sie tam dostac tylko lodzia. Na wyspie nie ma samochodów, tylko sciezki wiodace miedzy granitowymi skalami i ogrodami, w których rosta figowce i hortensje. Lagodny klimat sprawia, ze rosna tu rosliny typowe dla poludnia. Wszedzie sie chodzi pieszo, sluchajac morza i podazajac za rytmem plywów.
Ouessant leży daleko na zachodnim krańcu Bretanii, w Finistère, wysunięte daleko w Atlantyk. Wyspa słynie ze swoich latarni morskich, które od wieków prowadzą statki przez jedne z najbardziej niebezpiecznych wód u wybrzeży Francji. Wiatr prawie nigdy nie ustaje, klify są skaliste i surowe, a krajobraz wydaje się otwarty i dziki. Życie toczy się tu wolno, z dala od lądu i jego zgiełku.
Île de Sein leży u wybrzeży cypla Finistère, ledwie wystając ponad poziom Atlantyku. To jedna z najmniejszych zamieszkanych wysp Francji. Wąskie uliczki biegną między niskimi kamiennymi domami, a morze widać z każdego miejsca. Nie ma tu samochodów. Wiatr wieje niemal bez przerwy, a pływy wyznaczają rytm dnia. Ocean czuć ze wszystkich stron.
Molène to mała wyspa w Finistère, położona na morzu Iroise między Ouessant a lądem. Wchodzi w skład morskiego rezerwatu przyrody. Na wyspie prawie nie ma samochodów, tylko wąskie uliczki, kamienne domy i mały port rybacki, gdzie łodzie nieustannie cumują i odpływają. Pływy nadają rytm każdemu dniu. Atlantycki wiatr wieje bez przerwy, a światło nad wodą zmienia się z godziny na godzinę. Przyjeżdża się tu, by zwolnić i patrzeć na morze.
Groix to wyspa u wybrzeży Morbihan, znana z niezwykłej geologii. Plaże tutaj są rzadkością: piasek wygina się na zewnątrz, tworząc wypukłe plaże, co zdarza się w zaledwie kilku miejscach w Europie. Klify opadają stromo do morza, a nadmorskie ścieżki pokazują, jak woda kształtowała skałę przez wieki. Życie na Groix jest spokojne i proste, a wyspa jest wystarczająco mała, by zwiedzać ją pieszo.
Houat to mala wyspa u wybrzezy Morbihan w Bretanii. Dociera sie tam promem, a sam rejs juz nadaje ton. Wyspa ma biale piaszczyste plaze, niska roslinnosc i mala rybacka wioske, gdzie zycie toczy sie powoli. Nie ma prawie samochodow, sciezki sa waskie, a wiekszosc ludzi porusza sie pieszo. Houat to rodzaj wyspy, na ktora jedzie sie, gdy chce sie naprawde oderwac od codziennosci.
Hoëdic to mala wyspa u wybrzezy Bretanii, w departamencie Morbihan. Dotrzec tu mozna tylko promem, co zniecheca wiekszosc turystow. Nie ma tu samochodow, tylko sciezki biegnace przez wrzosowiska i wzdluz skalistego wybrzeza z widokiem na otwarte morze. Wioska jest mala, z dawna wieza kosciola, kilkoma domami rybackimi i garstka kawiarni. Zycie toczy sie tu w rytmie przypływow i odplywow.
Noirmoutier to wyspa u wybrzeży Wandei, do której można dotrzeć mostem lub, podczas odpływu, drogą Passage du Gois, która zalewa się przy każdym przypływie. Teren jest płaski, poprzecinany słonymi bagnami i mulistymi równinami. Wiosną na wyspie kwitnie mimoza. Codzienne życie skupia się wokół pozyskiwania soli, hodowli ostryg i targów rybnych.
Île aux Moines leży w Zatoce Morbihan i jest największą wyspą tej osłoniętej zatoki w Bretanii. Małe wioski, kwitnące ogrody i wąskie ścieżki przecinają wyspę. Krótki rejs promem z Baden pozwala dotrzeć tam w kilka minut. Łagodny klimat sprzyja roślinom, które zwykle spotyka się dalej na południu.
Île d'Arz leży w centrum Zatoki Morbihan i można do niej dotrzeć łodzią z pobliskiego wybrzeża. Wyspa jest mała, z ścieżkami biegnącymi przez pola i wzdłuż linii brzegowej. Małe kamienne wioski, stare kaplice i łodzie rybackie w porcie nadają jej prosty, swojski charakter. Życie tutaj toczy się powoli. Wielu odwiedzających przyjeżdża, by spacerować po ścieżkach lub po prostu patrzeć na wodę. Zatoka otaczająca wyspę jest usiana dziesiątkami innych małych wysp, co czyni to miejsce jednym z najbardziej osłoniętych na bretońskim wybrzeżu.
Wyspa Tatihou leży tuż przy wybrzeżu Normandii, niedaleko Saint-Vaast-la-Hougue, i można się na nią dostać łodzią amfibią lub pieszo podczas odpływu. Na wyspie stoi wieża z XVII wieku wzniesiona przez Vaubana jako element systemu obrony wybrzeża, wpisana dziś na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Niewielkie muzeum morskie przybliża historię bitew morskich stoczonych w tych wodach. Wyspa jest też rezerwatem ornitologicznym, gdzie podczas sezonowych wędrówek zatrzymują się ptaki przelotne.
Chausey to archipelag na kanale La Manche, niedaleko Mont-Saint-Michel. Podczas odpływu morze cofa się, odsłaniając rozległe połacie skał i małych wysepek. Podczas przypływu większość z nich znika pod wodą i tylko główna wyspa pozostaje zamieszkana. Różnica poziomów wody należy tu do największych w Europie i nadaje temu miejscu własny, niepowtarzalny rytm.
Île Madame leży u wybrzeży Charente-Maritime i można się tam dostać pieszo podczas odpływu, idąc kamienistą ścieżką zwaną Passe aux Boeufs. Wyspa jest mała i rzadko odwiedzana. Słone bagna zajmują dużą część terenu, a ptaki gromadzą się tam przez cały rok. Kamienny krzyż upamiętnia grób setek kapłanów, którzy zostali tu uwięzieni podczas Rewolucji. Spacer wokół wyspy zajmuje około godziny.
Île d'Aix leży u wybrzeży Charente-Maritime i nie ma tu żadnych samochodów. Przemierza się ją piechotą lub na rowerze wzdłuż wąskich ścieżek między niskimi, białymi domami. Wyspa jest mocno związana z Napoleonem, który zatrzymał się tu przed zesłaniem na Wyspę Świętej Heleny. Dwa małe muzea opowiadają tę historię. Życie toczy się tu powoli, drogi są krótkie, a morze zawsze blisko.
Batz to mała wyspa u wybrzeży Finistère, dostępna w kilka minut promem z Roscoff. Wyspa jest płaska, pokryta polami i ogrodami, a jej egzotyczny ogród przyciąga uwagę roślinami z ciepłych stron świata. Ścieżki są wąskie i bez samochodów, a codzienne życie toczy się w rytmie przypływów. Stara latarnia morska góruje nad wyspą i oferuje otwarty widok na bretońskie wybrzeże.
Wyspy Lavézi leżą na południowym krańcu Korsyki, w cieśninie Bonifacio. Tworzą je nagie skały granitowe, które wyłaniają się wprost z morza. Woda wokół wysp jest w niektórych miejscach płytka i czysta, co przyciąga nurkujących z rurką i akwalungiem. Nie ma tu dróg, budynków ani stałych mieszkańców. Na wyspy można dopłynąć łodzią z Bonifacio. Na lądzie oznakowane ścieżki wiją się między skałami, a morze widać z każdej strony. Roślinność jest skąpa, a miejsce sprawia wrażenie, jakby należało bardziej do morza niż do lądu.
Embiez to mała wyspa u wybrzeży Var, do której można dotrzeć krótką przeprawą promową z brzegu Six-Fours-les-Plages. Na wyspie znajduje się chroniony port, skalne zatoczki i winnica zajmująca większą część terenu. Nie ma tu samochodów, tylko wąskie ścieżki między winną latoroślą a morzem.
Riou to niezamieszkana wyspa u wybrzeży Marsylii, w departamencie Bouches-du-Rhône. Wchodzi w skład rezerwatu przyrody chroniącego zwierzęta i rośliny Morza Śródziemnego. Skaliste brzegi i otaczające wody przyciągają nurków i żeglarzy. Na lądzie gniazdują tu ptaki morskie, z dala od miejskiego zgiełku.
Latarnia morska Planier stoi na skalistej wysepce u wybrzeży Marsylii i od wielu wieków prowadzi marynarzy do zatoki. Wyspa jest pusta, wietrzna, bez roślinności ani stałych mieszkańców. Z morza latarnia to jeden z pierwszych widocznych punktów orientacyjnych przy zbliżaniu się do Marsylii. Nie ma tu nic poza wieżą, wodą i niebem. To miejsce surowe, ukształtowane wyłącznie przez żywioły.
Saint-Honorat to mniejsza z dwóch wysp Lérins u wybrzeży Cannes. Klasztor stoi tu od V wieku, a mnisi do dziś uprawiają na wyspie winorośl. Można obejść całą wyspę pieszo, zwiedzić stare kamienne wieże i poczuć spokój, który w tak bliskiej odległości od brzegu jest rzadkością.
Sainte-Marguerite to mala wyspa tuż przy Cannes, do której można dopłynąć promem w około 15 minut. Znana jest przede wszystkim z Fort Royal, gdzie przetrzymywano tajemniczego więźnia nazywanego Człowiekiem w Żelaznej Masce. Można zwiedzić dawne cele i przejść wzdłuż kamiennych murów, które kryją pamięć o tym miejscu. Za fortem ocienione ścieżki prowadzą przez sosny i eukaliptusy aż do brzegu morza.
Îlot Tiboulen to mała niezamieszkana wysepka w archipelagu wysp Frioul, u wybrzeży Marsylii. Dla tych, którzy odkrywają trzydzieści francuskich wysp z tej kolekcji, stanowi ona dziksze oblicze Morza Śródziemnego, nagie skały ukształtowane przez wiatr i morze.
Îles de Lérins leżą tuż przed Cannes i można tam dopłynąć łodzią w kilka minut. Na Sainte-Marguerite stoi stary fort, w którym więziono Człowieka w Żelaznej Masce. Saint-Honorat ma czynny klasztor, gdzie mnisi wciąż uprawiają winogrona i produkują wino. Obie wyspy pokryte są sosnami, a wzdłuż brzegu biegną wąskie ścieżki.
Belle-Île-en-Mer to największa wyspa Bretanii, położona u wybrzeży Morbihan. Zachodnia strona wyspy wyróżnia się wysokimi klifami i silnymi wiatrami atlantyckimi, podczas gdy wschodnia oferuje spokojniejsze zatoczki i małe porty rybackie. Miejscowości Le Palais i Sauzon, z kamiennymi domami i ożywionymi nabrzeżami, nadają tej bretońskiej wyspie jej własny charakter.
Île de Ré lezy u wybrzezy Charente-Maritime i znana jest z bialych wiosek z niebieskimi okiennicami. Przyjezdza sie tu, by jezdzic na rowerze po plaskich sciezkach wioducych przez solniska i winnice. Wyspa ma wlasne tempo: jasne, otwarte i naznaczone atlantyckim swiatlem. W portach stoja lodzie rybackie, a na miejscowych targach mozna znalezc ostrygi i sol ze znajdujacych sie w poblizu saliny.
Île d'Oléron to największa francuska wyspa na wybrzeżu atlantyckim. Szerokie piaszczyste plaże, lasy sosnowe i małe wioski portowe, gdzie hodowcy ostryg trzymają swoje drewniane chaty tuż przy wodzie, tworzą krajobraz tej wyspy. Poruszanie się rowerem jest łatwe, bo teren jest płaski. Hodowla ostryg to ważna część codziennego życia, a wiele wiosek pachnie solą i morzem.
Korsyka to największa francuska wyspa na Morzu Śródziemnym. Można tu znaleźć wysokie góry, długie piaszczyste plaże, gęste lasy i małe wioski uczepione zboczy wzgórz. Wyspa ma własny język, własną kuchnię i historię zupełnie różną od tej z francuskiego kontynentu. Można tu wędrować pieszo, pływać lub po prostu spacerować wąskimi uliczkami starych miast, takich jak Bonifacio czy Corte.
Île d'Yeu leży u wybrzeży Wandei i ma swój własny charakter. Po stronie portu stoją kutry rybackie i bielone domy, a po drugiej stronie wyspy rozciągają się nagie skały i fale rozbijające się o brzeg. Krótkie ścieżki łączą obie strony, prowadząc przez niską roślinność. Wyspa jest też znana jako miejsce, gdzie marszałek Pétain spędził ostatnie lata w areszcie. Dociera się tu promem, a najlepiej zwiedzać ją na rowerze.
Porquerolles leży u wybrzeży Var i wchodzi w skład Parku Narodowego Port-Cros. Wyspa ma piaszczyste plaże od strony północnej i skaliste klify na południu. Można się tu dostać tylko promem z kontynentu. Na wyspie nie ma samochodów, jedynie ścieżki dla rowerzystów i pieszych. Woda wokół Porquerolles jest czysta i chętnie odwiedzana przez nurków.
Port-Cros to mała wyspa u wybrzeży Var, chroniona jako park narodowy od lat 1960. Wąskie ścieżki prowadzą przez gęsty las ku skalistym brzegom i osłoniętym zatoczkom. Pod wodą żyją gatunki morskie, które w innych częściach wybrzeża śródziemnomorskiego niemal zupełnie zniknęły.
Île de Bréhat lezy u wybrzeza Côtes-d'Armor w Bretanii i mozna sie tam dostac tylko lodzia. Na wyspie nie ma samochodów, tylko sciezki wiodace miedzy granitowymi skalami i ogrodami, w których rosta figowce i hortensje. Lagodny klimat sprawia, ze rosna tu rosliny typowe dla poludnia. Wszedzie sie chodzi pieszo, sluchajac morza i podazajac za rytmem plywów.
Ouessant leży daleko na zachodnim krańcu Bretanii, w Finistère, wysunięte daleko w Atlantyk. Wyspa słynie ze swoich latarni morskich, które od wieków prowadzą statki przez jedne z najbardziej niebezpiecznych wód u wybrzeży Francji. Wiatr prawie nigdy nie ustaje, klify są skaliste i surowe, a krajobraz wydaje się otwarty i dziki. Życie toczy się tu wolno, z dala od lądu i jego zgiełku.
Île de Sein leży u wybrzeży cypla Finistère, ledwie wystając ponad poziom Atlantyku. To jedna z najmniejszych zamieszkanych wysp Francji. Wąskie uliczki biegną między niskimi kamiennymi domami, a morze widać z każdego miejsca. Nie ma tu samochodów. Wiatr wieje niemal bez przerwy, a pływy wyznaczają rytm dnia. Ocean czuć ze wszystkich stron.
Molène to mała wyspa w Finistère, położona na morzu Iroise między Ouessant a lądem. Wchodzi w skład morskiego rezerwatu przyrody. Na wyspie prawie nie ma samochodów, tylko wąskie uliczki, kamienne domy i mały port rybacki, gdzie łodzie nieustannie cumują i odpływają. Pływy nadają rytm każdemu dniu. Atlantycki wiatr wieje bez przerwy, a światło nad wodą zmienia się z godziny na godzinę. Przyjeżdża się tu, by zwolnić i patrzeć na morze.
Groix to wyspa u wybrzeży Morbihan, znana z niezwykłej geologii. Plaże tutaj są rzadkością: piasek wygina się na zewnątrz, tworząc wypukłe plaże, co zdarza się w zaledwie kilku miejscach w Europie. Klify opadają stromo do morza, a nadmorskie ścieżki pokazują, jak woda kształtowała skałę przez wieki. Życie na Groix jest spokojne i proste, a wyspa jest wystarczająco mała, by zwiedzać ją pieszo.
Houat to mala wyspa u wybrzezy Morbihan w Bretanii. Dociera sie tam promem, a sam rejs juz nadaje ton. Wyspa ma biale piaszczyste plaze, niska roslinnosc i mala rybacka wioske, gdzie zycie toczy sie powoli. Nie ma prawie samochodow, sciezki sa waskie, a wiekszosc ludzi porusza sie pieszo. Houat to rodzaj wyspy, na ktora jedzie sie, gdy chce sie naprawde oderwac od codziennosci.
Hoëdic to mala wyspa u wybrzezy Bretanii, w departamencie Morbihan. Dotrzec tu mozna tylko promem, co zniecheca wiekszosc turystow. Nie ma tu samochodow, tylko sciezki biegnace przez wrzosowiska i wzdluz skalistego wybrzeza z widokiem na otwarte morze. Wioska jest mala, z dawna wieza kosciola, kilkoma domami rybackimi i garstka kawiarni. Zycie toczy sie tu w rytmie przypływow i odplywow.
Noirmoutier to wyspa u wybrzeży Wandei, do której można dotrzeć mostem lub, podczas odpływu, drogą Passage du Gois, która zalewa się przy każdym przypływie. Teren jest płaski, poprzecinany słonymi bagnami i mulistymi równinami. Wiosną na wyspie kwitnie mimoza. Codzienne życie skupia się wokół pozyskiwania soli, hodowli ostryg i targów rybnych.
Île aux Moines leży w Zatoce Morbihan i jest największą wyspą tej osłoniętej zatoki w Bretanii. Małe wioski, kwitnące ogrody i wąskie ścieżki przecinają wyspę. Krótki rejs promem z Baden pozwala dotrzeć tam w kilka minut. Łagodny klimat sprzyja roślinom, które zwykle spotyka się dalej na południu.
Île d'Arz leży w centrum Zatoki Morbihan i można do niej dotrzeć łodzią z pobliskiego wybrzeża. Wyspa jest mała, z ścieżkami biegnącymi przez pola i wzdłuż linii brzegowej. Małe kamienne wioski, stare kaplice i łodzie rybackie w porcie nadają jej prosty, swojski charakter. Życie tutaj toczy się powoli. Wielu odwiedzających przyjeżdża, by spacerować po ścieżkach lub po prostu patrzeć na wodę. Zatoka otaczająca wyspę jest usiana dziesiątkami innych małych wysp, co czyni to miejsce jednym z najbardziej osłoniętych na bretońskim wybrzeżu.
Wyspa Tatihou leży tuż przy wybrzeżu Normandii, niedaleko Saint-Vaast-la-Hougue, i można się na nią dostać łodzią amfibią lub pieszo podczas odpływu. Na wyspie stoi wieża z XVII wieku wzniesiona przez Vaubana jako element systemu obrony wybrzeża, wpisana dziś na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Niewielkie muzeum morskie przybliża historię bitew morskich stoczonych w tych wodach. Wyspa jest też rezerwatem ornitologicznym, gdzie podczas sezonowych wędrówek zatrzymują się ptaki przelotne.
Chausey to archipelag na kanale La Manche, niedaleko Mont-Saint-Michel. Podczas odpływu morze cofa się, odsłaniając rozległe połacie skał i małych wysepek. Podczas przypływu większość z nich znika pod wodą i tylko główna wyspa pozostaje zamieszkana. Różnica poziomów wody należy tu do największych w Europie i nadaje temu miejscu własny, niepowtarzalny rytm.
Île Madame leży u wybrzeży Charente-Maritime i można się tam dostać pieszo podczas odpływu, idąc kamienistą ścieżką zwaną Passe aux Boeufs. Wyspa jest mała i rzadko odwiedzana. Słone bagna zajmują dużą część terenu, a ptaki gromadzą się tam przez cały rok. Kamienny krzyż upamiętnia grób setek kapłanów, którzy zostali tu uwięzieni podczas Rewolucji. Spacer wokół wyspy zajmuje około godziny.
Île d'Aix leży u wybrzeży Charente-Maritime i nie ma tu żadnych samochodów. Przemierza się ją piechotą lub na rowerze wzdłuż wąskich ścieżek między niskimi, białymi domami. Wyspa jest mocno związana z Napoleonem, który zatrzymał się tu przed zesłaniem na Wyspę Świętej Heleny. Dwa małe muzea opowiadają tę historię. Życie toczy się tu powoli, drogi są krótkie, a morze zawsze blisko.
Batz to mała wyspa u wybrzeży Finistère, dostępna w kilka minut promem z Roscoff. Wyspa jest płaska, pokryta polami i ogrodami, a jej egzotyczny ogród przyciąga uwagę roślinami z ciepłych stron świata. Ścieżki są wąskie i bez samochodów, a codzienne życie toczy się w rytmie przypływów. Stara latarnia morska góruje nad wyspą i oferuje otwarty widok na bretońskie wybrzeże.
Wyspy Lavézi leżą na południowym krańcu Korsyki, w cieśninie Bonifacio. Tworzą je nagie skały granitowe, które wyłaniają się wprost z morza. Woda wokół wysp jest w niektórych miejscach płytka i czysta, co przyciąga nurkujących z rurką i akwalungiem. Nie ma tu dróg, budynków ani stałych mieszkańców. Na wyspy można dopłynąć łodzią z Bonifacio. Na lądzie oznakowane ścieżki wiją się między skałami, a morze widać z każdej strony. Roślinność jest skąpa, a miejsce sprawia wrażenie, jakby należało bardziej do morza niż do lądu.
Embiez to mała wyspa u wybrzeży Var, do której można dotrzeć krótką przeprawą promową z brzegu Six-Fours-les-Plages. Na wyspie znajduje się chroniony port, skalne zatoczki i winnica zajmująca większą część terenu. Nie ma tu samochodów, tylko wąskie ścieżki między winną latoroślą a morzem.
Riou to niezamieszkana wyspa u wybrzeży Marsylii, w departamencie Bouches-du-Rhône. Wchodzi w skład rezerwatu przyrody chroniącego zwierzęta i rośliny Morza Śródziemnego. Skaliste brzegi i otaczające wody przyciągają nurków i żeglarzy. Na lądzie gniazdują tu ptaki morskie, z dala od miejskiego zgiełku.
Latarnia morska Planier stoi na skalistej wysepce u wybrzeży Marsylii i od wielu wieków prowadzi marynarzy do zatoki. Wyspa jest pusta, wietrzna, bez roślinności ani stałych mieszkańców. Z morza latarnia to jeden z pierwszych widocznych punktów orientacyjnych przy zbliżaniu się do Marsylii. Nie ma tu nic poza wieżą, wodą i niebem. To miejsce surowe, ukształtowane wyłącznie przez żywioły.
Saint-Honorat to mniejsza z dwóch wysp Lérins u wybrzeży Cannes. Klasztor stoi tu od V wieku, a mnisi do dziś uprawiają na wyspie winorośl. Można obejść całą wyspę pieszo, zwiedzić stare kamienne wieże i poczuć spokój, który w tak bliskiej odległości od brzegu jest rzadkością.
Sainte-Marguerite to mala wyspa tuż przy Cannes, do której można dopłynąć promem w około 15 minut. Znana jest przede wszystkim z Fort Royal, gdzie przetrzymywano tajemniczego więźnia nazywanego Człowiekiem w Żelaznej Masce. Można zwiedzić dawne cele i przejść wzdłuż kamiennych murów, które kryją pamięć o tym miejscu. Za fortem ocienione ścieżki prowadzą przez sosny i eukaliptusy aż do brzegu morza.
Îlot Tiboulen to mała niezamieszkana wysepka w archipelagu wysp Frioul, u wybrzeży Marsylii. Dla tych, którzy odkrywają trzydzieści francuskich wysp z tej kolekcji, stanowi ona dziksze oblicze Morza Śródziemnego, nagie skały ukształtowane przez wiatr i morze.
Îles de Lérins leżą tuż przed Cannes i można tam dopłynąć łodzią w kilka minut. Na Sainte-Marguerite stoi stary fort, w którym więziono Człowieka w Żelaznej Masce. Saint-Honorat ma czynny klasztor, gdzie mnisi wciąż uprawiają winogrona i produkują wino. Obie wyspy pokryte są sosnami, a wzdłuż brzegu biegną wąskie ścieżki.
Belle-Île-en-Mer to największa wyspa Bretanii, położona u wybrzeży Morbihan. Zachodnia strona wyspy wyróżnia się wysokimi klifami i silnymi wiatrami atlantyckimi, podczas gdy wschodnia oferuje spokojniejsze zatoczki i małe porty rybackie. Miejscowości Le Palais i Sauzon, z kamiennymi domami i ożywionymi nabrzeżami, nadają tej bretońskiej wyspie jej własny charakter.
Île de Ré lezy u wybrzezy Charente-Maritime i znana jest z bialych wiosek z niebieskimi okiennicami. Przyjezdza sie tu, by jezdzic na rowerze po plaskich sciezkach wioducych przez solniska i winnice. Wyspa ma wlasne tempo: jasne, otwarte i naznaczone atlantyckim swiatlem. W portach stoja lodzie rybackie, a na miejscowych targach mozna znalezc ostrygi i sol ze znajdujacych sie w poblizu saliny.
Île d'Oléron to największa francuska wyspa na wybrzeżu atlantyckim. Szerokie piaszczyste plaże, lasy sosnowe i małe wioski portowe, gdzie hodowcy ostryg trzymają swoje drewniane chaty tuż przy wodzie, tworzą krajobraz tej wyspy. Poruszanie się rowerem jest łatwe, bo teren jest płaski. Hodowla ostryg to ważna część codziennego życia, a wiele wiosek pachnie solą i morzem.
Korsyka to największa francuska wyspa na Morzu Śródziemnym. Można tu znaleźć wysokie góry, długie piaszczyste plaże, gęste lasy i małe wioski uczepione zboczy wzgórz. Wyspa ma własny język, własną kuchnię i historię zupełnie różną od tej z francuskiego kontynentu. Można tu wędrować pieszo, pływać lub po prostu spacerować wąskimi uliczkami starych miast, takich jak Bonifacio czy Corte.
Île d'Yeu leży u wybrzeży Wandei i ma swój własny charakter. Po stronie portu stoją kutry rybackie i bielone domy, a po drugiej stronie wyspy rozciągają się nagie skały i fale rozbijające się o brzeg. Krótkie ścieżki łączą obie strony, prowadząc przez niską roślinność. Wyspa jest też znana jako miejsce, gdzie marszałek Pétain spędził ostatnie lata w areszcie. Dociera się tu promem, a najlepiej zwiedzać ją na rowerze.
Porquerolles leży u wybrzeży Var i wchodzi w skład Parku Narodowego Port-Cros. Wyspa ma piaszczyste plaże od strony północnej i skaliste klify na południu. Można się tu dostać tylko promem z kontynentu. Na wyspie nie ma samochodów, jedynie ścieżki dla rowerzystów i pieszych. Woda wokół Porquerolles jest czysta i chętnie odwiedzana przez nurków.
Port-Cros to mała wyspa u wybrzeży Var, chroniona jako park narodowy od lat 1960. Wąskie ścieżki prowadzą przez gęsty las ku skalistym brzegom i osłoniętym zatoczkom. Pod wodą żyją gatunki morskie, które w innych częściach wybrzeża śródziemnomorskiego niemal zupełnie zniknęły.
Île de Bréhat lezy u wybrzeza Côtes-d'Armor w Bretanii i mozna sie tam dostac tylko lodzia. Na wyspie nie ma samochodów, tylko sciezki wiodace miedzy granitowymi skalami i ogrodami, w których rosta figowce i hortensje. Lagodny klimat sprawia, ze rosna tu rosliny typowe dla poludnia. Wszedzie sie chodzi pieszo, sluchajac morza i podazajac za rytmem plywów.
Ouessant leży daleko na zachodnim krańcu Bretanii, w Finistère, wysunięte daleko w Atlantyk. Wyspa słynie ze swoich latarni morskich, które od wieków prowadzą statki przez jedne z najbardziej niebezpiecznych wód u wybrzeży Francji. Wiatr prawie nigdy nie ustaje, klify są skaliste i surowe, a krajobraz wydaje się otwarty i dziki. Życie toczy się tu wolno, z dala od lądu i jego zgiełku.
Île de Sein leży u wybrzeży cypla Finistère, ledwie wystając ponad poziom Atlantyku. To jedna z najmniejszych zamieszkanych wysp Francji. Wąskie uliczki biegną między niskimi kamiennymi domami, a morze widać z każdego miejsca. Nie ma tu samochodów. Wiatr wieje niemal bez przerwy, a pływy wyznaczają rytm dnia. Ocean czuć ze wszystkich stron.
Molène to mała wyspa w Finistère, położona na morzu Iroise między Ouessant a lądem. Wchodzi w skład morskiego rezerwatu przyrody. Na wyspie prawie nie ma samochodów, tylko wąskie uliczki, kamienne domy i mały port rybacki, gdzie łodzie nieustannie cumują i odpływają. Pływy nadają rytm każdemu dniu. Atlantycki wiatr wieje bez przerwy, a światło nad wodą zmienia się z godziny na godzinę. Przyjeżdża się tu, by zwolnić i patrzeć na morze.
Groix to wyspa u wybrzeży Morbihan, znana z niezwykłej geologii. Plaże tutaj są rzadkością: piasek wygina się na zewnątrz, tworząc wypukłe plaże, co zdarza się w zaledwie kilku miejscach w Europie. Klify opadają stromo do morza, a nadmorskie ścieżki pokazują, jak woda kształtowała skałę przez wieki. Życie na Groix jest spokojne i proste, a wyspa jest wystarczająco mała, by zwiedzać ją pieszo.
Houat to mala wyspa u wybrzezy Morbihan w Bretanii. Dociera sie tam promem, a sam rejs juz nadaje ton. Wyspa ma biale piaszczyste plaze, niska roslinnosc i mala rybacka wioske, gdzie zycie toczy sie powoli. Nie ma prawie samochodow, sciezki sa waskie, a wiekszosc ludzi porusza sie pieszo. Houat to rodzaj wyspy, na ktora jedzie sie, gdy chce sie naprawde oderwac od codziennosci.
Hoëdic to mala wyspa u wybrzezy Bretanii, w departamencie Morbihan. Dotrzec tu mozna tylko promem, co zniecheca wiekszosc turystow. Nie ma tu samochodow, tylko sciezki biegnace przez wrzosowiska i wzdluz skalistego wybrzeza z widokiem na otwarte morze. Wioska jest mala, z dawna wieza kosciola, kilkoma domami rybackimi i garstka kawiarni. Zycie toczy sie tu w rytmie przypływow i odplywow.
Noirmoutier to wyspa u wybrzeży Wandei, do której można dotrzeć mostem lub, podczas odpływu, drogą Passage du Gois, która zalewa się przy każdym przypływie. Teren jest płaski, poprzecinany słonymi bagnami i mulistymi równinami. Wiosną na wyspie kwitnie mimoza. Codzienne życie skupia się wokół pozyskiwania soli, hodowli ostryg i targów rybnych.
Île aux Moines leży w Zatoce Morbihan i jest największą wyspą tej osłoniętej zatoki w Bretanii. Małe wioski, kwitnące ogrody i wąskie ścieżki przecinają wyspę. Krótki rejs promem z Baden pozwala dotrzeć tam w kilka minut. Łagodny klimat sprzyja roślinom, które zwykle spotyka się dalej na południu.
Île d'Arz leży w centrum Zatoki Morbihan i można do niej dotrzeć łodzią z pobliskiego wybrzeża. Wyspa jest mała, z ścieżkami biegnącymi przez pola i wzdłuż linii brzegowej. Małe kamienne wioski, stare kaplice i łodzie rybackie w porcie nadają jej prosty, swojski charakter. Życie tutaj toczy się powoli. Wielu odwiedzających przyjeżdża, by spacerować po ścieżkach lub po prostu patrzeć na wodę. Zatoka otaczająca wyspę jest usiana dziesiątkami innych małych wysp, co czyni to miejsce jednym z najbardziej osłoniętych na bretońskim wybrzeżu.
Wyspa Tatihou leży tuż przy wybrzeżu Normandii, niedaleko Saint-Vaast-la-Hougue, i można się na nią dostać łodzią amfibią lub pieszo podczas odpływu. Na wyspie stoi wieża z XVII wieku wzniesiona przez Vaubana jako element systemu obrony wybrzeża, wpisana dziś na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Niewielkie muzeum morskie przybliża historię bitew morskich stoczonych w tych wodach. Wyspa jest też rezerwatem ornitologicznym, gdzie podczas sezonowych wędrówek zatrzymują się ptaki przelotne.
Chausey to archipelag na kanale La Manche, niedaleko Mont-Saint-Michel. Podczas odpływu morze cofa się, odsłaniając rozległe połacie skał i małych wysepek. Podczas przypływu większość z nich znika pod wodą i tylko główna wyspa pozostaje zamieszkana. Różnica poziomów wody należy tu do największych w Europie i nadaje temu miejscu własny, niepowtarzalny rytm.
Île Madame leży u wybrzeży Charente-Maritime i można się tam dostać pieszo podczas odpływu, idąc kamienistą ścieżką zwaną Passe aux Boeufs. Wyspa jest mała i rzadko odwiedzana. Słone bagna zajmują dużą część terenu, a ptaki gromadzą się tam przez cały rok. Kamienny krzyż upamiętnia grób setek kapłanów, którzy zostali tu uwięzieni podczas Rewolucji. Spacer wokół wyspy zajmuje około godziny.
Île d'Aix leży u wybrzeży Charente-Maritime i nie ma tu żadnych samochodów. Przemierza się ją piechotą lub na rowerze wzdłuż wąskich ścieżek między niskimi, białymi domami. Wyspa jest mocno związana z Napoleonem, który zatrzymał się tu przed zesłaniem na Wyspę Świętej Heleny. Dwa małe muzea opowiadają tę historię. Życie toczy się tu powoli, drogi są krótkie, a morze zawsze blisko.
Batz to mała wyspa u wybrzeży Finistère, dostępna w kilka minut promem z Roscoff. Wyspa jest płaska, pokryta polami i ogrodami, a jej egzotyczny ogród przyciąga uwagę roślinami z ciepłych stron świata. Ścieżki są wąskie i bez samochodów, a codzienne życie toczy się w rytmie przypływów. Stara latarnia morska góruje nad wyspą i oferuje otwarty widok na bretońskie wybrzeże.
Wyspy Lavézi leżą na południowym krańcu Korsyki, w cieśninie Bonifacio. Tworzą je nagie skały granitowe, które wyłaniają się wprost z morza. Woda wokół wysp jest w niektórych miejscach płytka i czysta, co przyciąga nurkujących z rurką i akwalungiem. Nie ma tu dróg, budynków ani stałych mieszkańców. Na wyspy można dopłynąć łodzią z Bonifacio. Na lądzie oznakowane ścieżki wiją się między skałami, a morze widać z każdej strony. Roślinność jest skąpa, a miejsce sprawia wrażenie, jakby należało bardziej do morza niż do lądu.
Embiez to mała wyspa u wybrzeży Var, do której można dotrzeć krótką przeprawą promową z brzegu Six-Fours-les-Plages. Na wyspie znajduje się chroniony port, skalne zatoczki i winnica zajmująca większą część terenu. Nie ma tu samochodów, tylko wąskie ścieżki między winną latoroślą a morzem.
Riou to niezamieszkana wyspa u wybrzeży Marsylii, w departamencie Bouches-du-Rhône. Wchodzi w skład rezerwatu przyrody chroniącego zwierzęta i rośliny Morza Śródziemnego. Skaliste brzegi i otaczające wody przyciągają nurków i żeglarzy. Na lądzie gniazdują tu ptaki morskie, z dala od miejskiego zgiełku.
Latarnia morska Planier stoi na skalistej wysepce u wybrzeży Marsylii i od wielu wieków prowadzi marynarzy do zatoki. Wyspa jest pusta, wietrzna, bez roślinności ani stałych mieszkańców. Z morza latarnia to jeden z pierwszych widocznych punktów orientacyjnych przy zbliżaniu się do Marsylii. Nie ma tu nic poza wieżą, wodą i niebem. To miejsce surowe, ukształtowane wyłącznie przez żywioły.
Saint-Honorat to mniejsza z dwóch wysp Lérins u wybrzeży Cannes. Klasztor stoi tu od V wieku, a mnisi do dziś uprawiają na wyspie winorośl. Można obejść całą wyspę pieszo, zwiedzić stare kamienne wieże i poczuć spokój, który w tak bliskiej odległości od brzegu jest rzadkością.
Sainte-Marguerite to mala wyspa tuż przy Cannes, do której można dopłynąć promem w około 15 minut. Znana jest przede wszystkim z Fort Royal, gdzie przetrzymywano tajemniczego więźnia nazywanego Człowiekiem w Żelaznej Masce. Można zwiedzić dawne cele i przejść wzdłuż kamiennych murów, które kryją pamięć o tym miejscu. Za fortem ocienione ścieżki prowadzą przez sosny i eukaliptusy aż do brzegu morza.
Îlot Tiboulen to mała niezamieszkana wysepka w archipelagu wysp Frioul, u wybrzeży Marsylii. Dla tych, którzy odkrywają trzydzieści francuskich wysp z tej kolekcji, stanowi ona dziksze oblicze Morza Śródziemnego, nagie skały ukształtowane przez wiatr i morze.
Îles de Lérins leżą tuż przed Cannes i można tam dopłynąć łodzią w kilka minut. Na Sainte-Marguerite stoi stary fort, w którym więziono Człowieka w Żelaznej Masce. Saint-Honorat ma czynny klasztor, gdzie mnisi wciąż uprawiają winogrona i produkują wino. Obie wyspy pokryte są sosnami, a wzdłuż brzegu biegną wąskie ścieżki.
Każda wyspa opowiada swoją historię. Niektóre mają forty z XVII wieku, inne zamieszkiwane są przez te same rodziny od pokoleń. Spacerując pieszo lub na rowerze, dowiesz się, jak mieszkańcy żyją z morzem i pływami. Nie śpiesz się: poświęć czas na rozmowę z lokalnymi. Oni znają najlepsze miejsca do jedzenia i mniej uczęszczane ścieżki.
