Metal i stal zmieniają linie miast dzięki eksperymentalnym projektom Gehry'ego.
Frank Gehry projektuje budynki z zakrzywionymi metalowymi fasadami, nieregularnymi formami i eksperymentalnymi metodami konstrukcyjnymi. Jego praca definiuje przestrzenie miejskie od Bilbao po Los Angeles. Powierzchnie zewnętrzne wykorzystują tytan, stal lub szkło uformowane w faliste lub złożone bryły. Wnętrza mieszczą kolekcje sztuki, sale koncertowe i biura komercyjne.
Muzeum Guggenheima w Bilbao prezentuje panele tytanowe, które odbijają światło z wybrzeża Basków. Walt Disney Concert Hall w Los Angeles łączy powierzchnie ze stali nierdzewnej z drewnianą akustyką dla Filharmonii Los Angeles. Muzeum Designu Vitra w Weil am Rhein demonstruje jego wczesne podejścia z białymi powierzchniami tynkowanymi i skośnymi ścianami. Budynki powstają dzięki wspomaganemu komputerowo projektowaniu, które przekłada złożone geometrie na wykonalne konstrukcje.
Metal i stal zmieniają linie miast dzięki eksperymentalnym projektom Gehry'ego.
Frank Gehry projektuje budynki z zakrzywionymi metalowymi fasadami, nieregularnymi formami i eksperymentalnymi metodami konstrukcyjnymi. Jego praca definiuje przestrzenie miejskie od Bilbao po Los Angeles. Powierzchnie zewnętrzne wykorzystują tytan, stal lub szkło uformowane w faliste lub złożone bryły. Wnętrza mieszczą kolekcje sztuki, sale koncertowe i biura komercyjne.
Muzeum Guggenheima w Bilbao prezentuje panele tytanowe, które odbijają światło z wybrzeża Basków. Walt Disney Concert Hall w Los Angeles łączy powierzchnie ze stali nierdzewnej z drewnianą akustyką dla Filharmonii Los Angeles. Muzeum Designu Vitra w Weil am Rhein demonstruje jego wczesne podejścia z białymi powierzchniami tynkowanymi i skośnymi ścianami. Budynki powstają dzięki wspomaganemu komputerowo projektowaniu, które przekłada złożone geometrie na wykonalne konstrukcje.
Dom Tańczący w Pradze to jeden z projektów, w których Frank Gehry, wspólnie z czeskim architektem Vlado Milunićem, zastosował swoje podejście do krzywoliniowych form w historycznym centrum miasta. Budynek powstał w latach 90. i składa się z dwóch sąsiadujących ze sobą wież: jednej w formie szklanego cylindra i drugiej, betonowej, z nieregularnie rozmieszczonymi oknami. Sposób, w jaki obie wieże pochylają się ku sobie, przywodzi na myśl dwie tańczące postacie, stąd nazwa budynku. Wewnątrz znajdują się biura, restauracja na dachu oraz przestrzeń wystawiennicza. Budynek stoi nad brzegiem Wełtawy, na rogu Rašínovo nábřeží i Jiráskovo náměstí.
Walt Disney Concert Hall została ukończona w 2003 roku i służy jako siedziba Orkiestry Filharmonicznej Los Angeles. Zakrzywione zewnętrzne powierzchnie z polerowanej stali nierdzewnej definiują panoramę centrum Los Angeles. Główna sala koncertowa mieści 2265 osób i została zaprojektowana zgodnie z zasadami akustycznymi opartymi na projektach Yasuhisa Toyoty. Wnętrza są wyłożone drewnem douglasji, które przyczynia się do jakości dźwięku. Budynek obejmuje również mniejsze przestrzenie do występów i obszary publiczne.
Vitra Design Museum, ukończone w 1989 roku, było pierwszym budynkiem, który Frank Gehry zrealizował w Europie. Stoi na terenie kampusu Vitra w Weil am Rhein, gdzie swoje ślady pozostawiło kilku architektów. Biała fasada z zakrzywionymi formami i pochyłymi ścianami pokazuje, jak Gehry na nowo podchodził do geometrii, zanim zaczął pracować z tytanem i stalą. Wewnątrz odbywają się wystawy czasowe poświęcone projektowaniu mebli i architekturze, z obiektami od XIX wieku do dziś.
Lou Ruvo Center for Brain Health w Las Vegas to jedno z najbardziej rozpoznawalnych dzieł Franka Gehry'ego. Składa się z dwóch głównych części: prostokątnej sekcji przeznaczonej na przestrzenie kliniczne oraz rzeźbiarskiej wieży z giętej stali nierdzewnej i szkła. Fasada wieży skręca się i zagina we wszystkich kierunkach, jakby ściany zostały uchwycone w środku ruchu. Budynek otwarto w 2010 roku i służy badaniom neurologicznym oraz opiece nad pacjentami.
MARTa Herford otwarto w 2005 roku i prezentuje sztukę współczesną oraz design. Budynek łączy tradycyjne mury z czerwonej cegły z zakrzywionym dachem ze stali nierdzewnej i dużymi powierzchniami szklanymi. Architektura tworzy dialog między historyczną tkanką budowlaną a nowoczesnymi elementami. Asymetryczne formy i dynamiczna struktura charakteryzują to muzeum w mieście we wschodniej Westfalii.
Fondation Louis Vuitton znajduje się w Bois de Boulogne w Paryżu i jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych dzieł Franka Gehry'ego w Europie. Budynek, otwarty w 2014 roku, składa się z dwunastu zakrzywionych szklanych żagli wznoszących się ponad białym betonowym rdzeniem. Tysiące szklanych płyt przepuszczają światło przez elewację, zmieniając charakter wnętrz w ciągu dnia. Galerie rozmieszczone na kilku poziomach prezentują kolekcje sztuki współczesnej i nowoczesnej.
Hotel Marqués de Riscal wznosi się nad historycznymi piwnicami winiarskimi regionu Rioja. Zakrzywione struktury tytanowe w kolorach czerwonym, srebrnym i złotym kontrastują z otaczającym krajobrazem winnic. Budynek łączy luksusowy hotel z centrum spa i restauracją. Faliste metalowe fasady odbijają światło i tworzą zmieniające się efekty wizualne w ciągu dnia.
Weisman Art Museum stoi nad brzegiem rzeki Missisipi w Minneapolis i jest jednym z wczesnych dzieł Franka Gehry'ego w Stanach Zjednoczonych. Fasada składa się z zakrzywionych paneli ze stali nierdzewnej, które odbijają światło w różny sposób w zależności od pory dnia. Nieregularne formy budynku wyróżniają się na tle otaczającego kampusu uniwersyteckiego. W środku muzeum przechowuje kolekcję amerykańskiej sztuki XX wieku.
Budynek Chiat/Day w Venice w Los Angeles został ukończony w 1991 roku jako siedziba agencji reklamowej. Fasada przedstawia trzykondygnacyjną betonową rzeźbę lornetki zaprojektowaną przez Claesa Oldenburga i Coosje van Bruggen. Ta centralna rzeźba tworzy główne wejście i łączy dwie odrębne wieże biurowe. Północna wieża ma gładką białą powierzchnię, podczas gdy południowa wieża jest pokryta miedzianymi panelami metalowymi. Budynek służy obecnie jako kompleks biurowy i pokazuje postmodernistyczne podejście Gehry'ego z zabawnymi elementami i kontrastującymi materiałami.
Museum of Pop Culture to jeden z najbardziej rozpoznawalnych budynków Franka Gehry'ego w Stanach Zjednoczonych. Jego fasada składa się z tysięcy indywidualnie kształtowanych metalowych paneli w odcieniach czerwieni i srebra, które wyginają się we wszystkich kierunkach jak pognieciona folia. Wewnątrz muzeum mieści wystawy poświęcone historii muzyki, science fiction i kulturze popularnej. Budynek stoi u stóp Space Needle w Seattle Center.
Der Neue Zollhof to zespół architektoniczny trzech budynków położonych nad Renem w dzielnicy portu medialnego w Düsseldorfie. Konstrukcje charakteryzują się zakrzywionymi fasadami, przy czym każdy budynek ma inny materiał: błyszczący metal, biały tynk i czerwoną cegłę. Frank Gehry zaprojektował ten kompleks w latach dziewięćdziesiątych jako część rewitalizacji dawnego obszaru portowego. Trzy wieże stoją obok siebie i tworzą kontrast poprzez swoje różne powierzchnie i formy.
8 Spruce Street to wieżowiec mieszkalny na Dolnym Manhattanie z fasadą z paneli ze stali nierdzewnej uformowanych w szerokie łuki. W ciągu dnia, wraz ze zmianą położenia słońca, powierzchnia zmienia barwę i odbicia, przez co budynek wygląda inaczej o różnych porach. Ta wieża to jeden z nielicznych projektów mieszkalnych Gehry'ego i pokazuje, jak jego podejście do projektowania, stosowane zwykle w muzeach i salach koncertowych, może kształtować budynek, w którym ludzie naprawdę mieszkają. Stoi w pobliżu mostu Brooklyn Bridge i dzielnicy finansowej, wznosząc się ponad otaczające dachy.
Stata Center to kompleks akademicki Massachusetts Institute of Technology charakteryzujący się nieregularnymi formami geometrycznymi i niekonwencjonalnymi kątami. Architektura Franka Gehry'ego stworzyła przestrzenie dla Computer Science and Artificial Intelligence Laboratory oraz Laboratory for Information and Decision Systems. Budynek łączy laboratoria badawcze, biura, sale wykładowe i przestrzenie wspólne w ekspresyjnej strukturze ze stali nierdzewnej, cegły i kolorowych paneli.
Puente de la Mujer to kładka dla pieszych z białej stali w dzielnicy portowej Puerto Madero w Buenos Aires. Pylon o wysokości 39 metrów pochyla się nad wodą, nadając mostowi charakterystyczną sylwetkę. Środkowy przęsło obraca się, by przepuszczać statki. Hiszpański architekt Santiago Calatrava ukończył projekt w 2001 roku. Podobnie jak budynki Gehry'ego, ten most pokazuje, jak stal i geometria mogą nadawać kształt przestrzeni publicznej.
Cinémathèque Française mieści się w kubicznym budynku z przesuniętymi szklanymi powierzchniami i metalowymi elementami zaprojektowanym przez Franka Gehry'ego. Instytut zawiera kilka sal kinowych, rozległe archiwa filmowe oraz specjalistyczną bibliotekę poświęconą historii kina. Fasada prezentuje charakterystyczną dekonstruktywistyczną architekturę Gehry'ego z geometrycznymi formami i kontrastującymi materiałami.
Gehry Residence w Santa Monica to miejsce, gdzie Frank Gehry po raz pierwszy wypróbował swoje idee dotyczące dekonstrukcji i surowych materiałów w kontekście mieszkalnym, począwszy od 1978 roku. Owinął istniejący drewniany dom falistymi panelami aluminiowymi, siatką ogrodzeniową i sklejką. Elewacja odsłania wewnętrzną konstrukcję przez pochylone okna i nieregularne kąty. Wewnątrz pomieszczenia podążają za pofragmentowanymi geometriami z otwartymi liniami widoku i nieoczekiwanymi perspektywami.
New World Center to placówka edukacyjna New World School of the Arts w Miami Beach, która pokazuje eksperymentalne metody budowy Gehriego. Ukończony w 2011 roku budynek ma zakrzywione szklane ściany i otwarte przestrzenie koncertowe. Zewnętrze zbudowane jest z wielu szklanych powierzchni tworzących przejrzystość i ujawniających widoki otaczającego krajobrazu miejskiego. Wewnątrz znajdują się sale koncertowe, studia nauczania i zaplecze nagrań.
Art Gallery of Ontario to projekt Franka Gehry'ego w jego rodzinnym mieście. Gehry dorastał w Toronto i ta więź jest wyczuwalna w budynku. Długa, zakrzywiona fasada z drewna i szkła biegnie wzdłuż ulicy Dundas, przyciągając przechodniów z chodnika. Wewnątrz sale mieszczą kanadyjską, afrykańską, współczesną i nowoczesną sztukę w przestrzeniach, które są otwarte i łatwe do zwiedzania.
Richard B. Fisher Center for the Performing Arts znajduje się na kampusie Bard College i zostało ukończone w 2003 roku. Budynek łączy stal i szkło z czerwonymi metalowymi panelami, które tworzą wyraźny kontrast wizualny. Wewnątrz sale teatralne, studia tańca i biura administracyjne służą społeczności uczelni. Asymetryczna bryła zewnętrzna pokazuje, jak Gehry kształtuje przestrzenie performatywne poprzez nieregularną geometrię i warstwowe materiały.
Budynek Peter B. Lewis na Case Western Reserve University został ukończony w 2002 roku jako struktura administracyjna i akademicka. Fasada zawiera zakrzywione panele z tytanu i stali nierdzewnej z powierzchniami ze szkła, które tworzą dynamiczną formę. Budynek odbija światło różnie w zależności od pory dnia i pory roku. Wnętrze zawiera biura, sale lekcyjne i przestrzenie wspólne rozmieszczone wokół nieregularnych rzutów.
Budynek IAC stoi na zachodnim nabrzeżu Manhattanu i jest jednym z niewielu dzieł Franka Gehry'ego w Nowym Jorku. Jego biała fasada z nierdzewnej stali wznosi się w zakrzywionych fałdach przypominających żagle, które zmieniają wygląd w zależności od pory dnia. Powierzchnia nadaje budynkowi rzeźbiarską obecność wzdłuż rzeki Hudson. Wewnątrz mieszczą się biura korporacyjne i otwarte przestrzenie robocze dla firm medialnych.
Biomuseo to jedyny budynek Franka Gehry'ego w Ameryce Łacińskiej. Muzeum otwarto w 2014 roku w Mieście Panamá. Jego fasada pokryta jest kolorową blachą falistą z zaokrąglonymi kształtami i przesuniętymi poziomami wznoszącymi się nad parkiem przy Amador Causeway. Wewnątrz skamieniałości, okazy zwierząt i interaktywne wystawy oprowadzają odwiedzających przez historię tropikalnej różnorodności biologicznej Panamy. Biomuseo pokazuje, jak Gehry przekształca projekty komputerowe w realne przestrzenie, gdzie architektura i przyroda spotykają się ze sobą.
Opus Hong Kong to wielofunkcyjna wieża mieszkalno-handlowa ukończona w 2007 roku. Budynek pokazuje, jak Frank Gehry wykorzystuje zakrzywione powierzchnie ze szkła i metalu, aby tworzyć płynne kształty. Fasada łączy różne materiały i kolory, które zmieniają się w zależności od oświetlenia. Budynek zawiera mieszkania, biura i powierzchnie handlowe w organicznej formie architektonicznej.
Budynek Dr Chau Chak Wing to jedyna realizacja Franka Gehry'ego w Australii, położona na terenie kampusu Uniwersytetu Technologicznego w Sydney. Ukończony w 2015 roku, ma fasadę z aluminium w kolorze miedzi i szkła, uformowanych w krzywiznowe i kanciaste kształty. W ciągu dnia światło zmienia wygląd zewnętrznych ścian. Wewnątrz znajdują się sale dydaktyczne, biura i przestrzenie wspólne rozlokowane na kilku kondygnacjach.
Wieża Gehry'ego to budynek mieszkalny w Hanowerze zaprojektowany przez Franka Gehry'ego w ramach projektu rozwoju miast. Struktura wyróżnia się zakrzywionymi elementami metalowymi i nieregularnymi formami geometrycznymi charakterystycznymi dla stylu Gehry'ego. Zewnętrzna powłoka składa się z paneli ze stali nierdzewnej i szkła. We wnętrzu znajdują się mieszkania z widokami na otaczający krajobraz miasta. Budynek demonstruje, jak eksperymentalne metody konstrukcyjne przekształcają złożone geometrie w funkcjonalne przestrzenie mieszkalne.
Maggie's Dundee to centrum wsparcia dla osób chorych na raka, zaprojektowane przez Franka Gehry'ego w 2003 roku. Stoi nad brzegiem rzeki Tay i prezentuje charakterystyczne dla jego twórczości zaokrąglone formy z drewna i metalu. Nieregularna linia dachu dzieli wnętrze na osobne przestrzenie. Osoby, które tu przychodzą, otrzymują pomoc i wsparcie w budynku, który sprawia wrażenie otwartego i przyjaznego.
Budynek Gehry'ego w Kampusie Novartis w Bazylei reprezentuje podejście Franka Gehry'ego do eksperymentalnych form architektonicznych. Ukończony w 2009 roku, ten zakład badawczy posiada zakrzywione powierzchnie z białego aluminium i stali nierdzewnej, które tworzą zmieniające się cienie i odbicia światła. Wewnątrz budynek zawiera laboratoria, biura i przestrzenie do współpracy, gdzie naukowcy pracują nad rozwojem farmaceutycznym. Struktura demonstruje, jak projektowanie wspomagane komputerem przekształca złożoną geometrię w funkcjonalne przestrzenie do pracy naukowej.
Jay Pritzker Pavilion to plenerowa muszla koncertowa w Millennium Park w Chicago, zaprojektowana przez Franka Gehry'ego. Zakrzywione powierzchnie ze stali nierdzewnej pochłaniają dzienne światło i zmieniają wygląd wraz z upływem dnia. Pawilon otwiera się na duży trawnik, gdzie publiczność siedzi lub leży na trawie podczas koncertów na świeżym powietrzu. To centralne miejsce spotkań w samym sercu miasta.
Most BP Pedestrian Bridge wykazuje podejście projektowe Franka Gehry'ego z zakrzywionymi metalowymi powierzchniami definiującymi współczesne przestrzenie miejskie. Ten most łączy dwie sekcje Millennium Park i został ukończony w 2003 roku. Struktura ma łukowate powierzchnie ze stali nierdzewnej rozciągające się nad jezdnią. Odbijające panele metaliczne zmieniają wygląd wraz ze zmieniającymi się warunkami oświetlenia i pogody, tworząc dynamiczne doświadczenie wizualne dla pieszych.
Wieża Luma w Arles to jeden z najbardziej rozpoznawalnych budynków Franka Gehry'ego w Europie. Jej zakrzywiona fasada pokryta jest panelami tytanowymi, które zmieniają wygląd w zależności od światła i pory dnia. Wieża wznosi się nad dawnym terenem kolejowym przekształconym w przestrzeń poświęconą sztuce współczesnej. Wewnątrz budynku znajdują się galerie, gdzie prezentowane są prace z kolekcji Fundacji Luma.
Pierre Boulez Saal to sala koncertowa w Berlinie, która ucieleśnia język projektowania Franka Gehry'ego z zakrzywionymi metalowymi fasadami i eksperymentalnymi metodami konstrukcji. Budynek pokazuje charakterystyczne podejście architekta do nieregularnych form i nowoczesnych materiałów. W wnętrzu sala zapewnia przestrzeń dla wykonań orkiestrowych i koncertów. Struktura pokazuje, jak cyfrowe planowanie przekłada złożone formy geometryczne na funkcjonalne budynki.
Norton Beach House w Venice, Los Angeles, demonstruje podejście Franka Gehry'ego do architektury mieszkalnej poprzez niekonwencjonalne formy i eksperymentalne metody budowania. Dom wpisuje się w kolekcję prac Gehry'ego, które wykorzystują zakrzywione metalowe okładziny i nieregularne wolumeny do stworzenia nowych doświadczeń przestrzennych.
Pomnik Dwighta D. Eisenhowera upamiętnia amerykańskiego prezydenta i Naczelnego Dowódcę Sił Alianckich podczas II wojny światowej. Frank Gehry zaprojektował ten pomnik z dużymi tkanymi siatkami ze stali i otwartymi kamiennymi placami wzdłuż Independence Avenue w Waszyngtonie. Podobnie jak w innych swoich metalowych realizacjach, Gehry łączy tu materiały przemysłowe z otwartą przestrzenią publiczną, przez którą odwiedzający mogą przejść i poznać historię życia Eisenhowera.
Muzeum Guggenheima w Bilbao stoi nad brzegiem rzeki Nervión i zostało ukończone w 1997 roku według projektów Franka Gehry'ego. Zakrzywiona elewacja pokryta jest panelami z tytanu, które przez cały dzień inaczej odbijają światło. Muzeum prezentuje nowoczesną i współczesną sztukę artystów z całego świata. Gehry połączył tu organiczne formy z przemysłowymi materiałami, a budynek głęboko odmienił oblicze Bilbao.
Dom Tańczący w Pradze to jeden z projektów, w których Frank Gehry, wspólnie z czeskim architektem Vlado Milunićem, zastosował swoje podejście do krzywoliniowych form w historycznym centrum miasta. Budynek powstał w latach 90. i składa się z dwóch sąsiadujących ze sobą wież: jednej w formie szklanego cylindra i drugiej, betonowej, z nieregularnie rozmieszczonymi oknami. Sposób, w jaki obie wieże pochylają się ku sobie, przywodzi na myśl dwie tańczące postacie, stąd nazwa budynku. Wewnątrz znajdują się biura, restauracja na dachu oraz przestrzeń wystawiennicza. Budynek stoi nad brzegiem Wełtawy, na rogu Rašínovo nábřeží i Jiráskovo náměstí.
Walt Disney Concert Hall została ukończona w 2003 roku i służy jako siedziba Orkiestry Filharmonicznej Los Angeles. Zakrzywione zewnętrzne powierzchnie z polerowanej stali nierdzewnej definiują panoramę centrum Los Angeles. Główna sala koncertowa mieści 2265 osób i została zaprojektowana zgodnie z zasadami akustycznymi opartymi na projektach Yasuhisa Toyoty. Wnętrza są wyłożone drewnem douglasji, które przyczynia się do jakości dźwięku. Budynek obejmuje również mniejsze przestrzenie do występów i obszary publiczne.
Vitra Design Museum, ukończone w 1989 roku, było pierwszym budynkiem, który Frank Gehry zrealizował w Europie. Stoi na terenie kampusu Vitra w Weil am Rhein, gdzie swoje ślady pozostawiło kilku architektów. Biała fasada z zakrzywionymi formami i pochyłymi ścianami pokazuje, jak Gehry na nowo podchodził do geometrii, zanim zaczął pracować z tytanem i stalą. Wewnątrz odbywają się wystawy czasowe poświęcone projektowaniu mebli i architekturze, z obiektami od XIX wieku do dziś.
Lou Ruvo Center for Brain Health w Las Vegas to jedno z najbardziej rozpoznawalnych dzieł Franka Gehry'ego. Składa się z dwóch głównych części: prostokątnej sekcji przeznaczonej na przestrzenie kliniczne oraz rzeźbiarskiej wieży z giętej stali nierdzewnej i szkła. Fasada wieży skręca się i zagina we wszystkich kierunkach, jakby ściany zostały uchwycone w środku ruchu. Budynek otwarto w 2010 roku i służy badaniom neurologicznym oraz opiece nad pacjentami.
MARTa Herford otwarto w 2005 roku i prezentuje sztukę współczesną oraz design. Budynek łączy tradycyjne mury z czerwonej cegły z zakrzywionym dachem ze stali nierdzewnej i dużymi powierzchniami szklanymi. Architektura tworzy dialog między historyczną tkanką budowlaną a nowoczesnymi elementami. Asymetryczne formy i dynamiczna struktura charakteryzują to muzeum w mieście we wschodniej Westfalii.
Fondation Louis Vuitton znajduje się w Bois de Boulogne w Paryżu i jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych dzieł Franka Gehry'ego w Europie. Budynek, otwarty w 2014 roku, składa się z dwunastu zakrzywionych szklanych żagli wznoszących się ponad białym betonowym rdzeniem. Tysiące szklanych płyt przepuszczają światło przez elewację, zmieniając charakter wnętrz w ciągu dnia. Galerie rozmieszczone na kilku poziomach prezentują kolekcje sztuki współczesnej i nowoczesnej.
Hotel Marqués de Riscal wznosi się nad historycznymi piwnicami winiarskimi regionu Rioja. Zakrzywione struktury tytanowe w kolorach czerwonym, srebrnym i złotym kontrastują z otaczającym krajobrazem winnic. Budynek łączy luksusowy hotel z centrum spa i restauracją. Faliste metalowe fasady odbijają światło i tworzą zmieniające się efekty wizualne w ciągu dnia.
Weisman Art Museum stoi nad brzegiem rzeki Missisipi w Minneapolis i jest jednym z wczesnych dzieł Franka Gehry'ego w Stanach Zjednoczonych. Fasada składa się z zakrzywionych paneli ze stali nierdzewnej, które odbijają światło w różny sposób w zależności od pory dnia. Nieregularne formy budynku wyróżniają się na tle otaczającego kampusu uniwersyteckiego. W środku muzeum przechowuje kolekcję amerykańskiej sztuki XX wieku.
Budynek Chiat/Day w Venice w Los Angeles został ukończony w 1991 roku jako siedziba agencji reklamowej. Fasada przedstawia trzykondygnacyjną betonową rzeźbę lornetki zaprojektowaną przez Claesa Oldenburga i Coosje van Bruggen. Ta centralna rzeźba tworzy główne wejście i łączy dwie odrębne wieże biurowe. Północna wieża ma gładką białą powierzchnię, podczas gdy południowa wieża jest pokryta miedzianymi panelami metalowymi. Budynek służy obecnie jako kompleks biurowy i pokazuje postmodernistyczne podejście Gehry'ego z zabawnymi elementami i kontrastującymi materiałami.
Museum of Pop Culture to jeden z najbardziej rozpoznawalnych budynków Franka Gehry'ego w Stanach Zjednoczonych. Jego fasada składa się z tysięcy indywidualnie kształtowanych metalowych paneli w odcieniach czerwieni i srebra, które wyginają się we wszystkich kierunkach jak pognieciona folia. Wewnątrz muzeum mieści wystawy poświęcone historii muzyki, science fiction i kulturze popularnej. Budynek stoi u stóp Space Needle w Seattle Center.
Der Neue Zollhof to zespół architektoniczny trzech budynków położonych nad Renem w dzielnicy portu medialnego w Düsseldorfie. Konstrukcje charakteryzują się zakrzywionymi fasadami, przy czym każdy budynek ma inny materiał: błyszczący metal, biały tynk i czerwoną cegłę. Frank Gehry zaprojektował ten kompleks w latach dziewięćdziesiątych jako część rewitalizacji dawnego obszaru portowego. Trzy wieże stoją obok siebie i tworzą kontrast poprzez swoje różne powierzchnie i formy.
8 Spruce Street to wieżowiec mieszkalny na Dolnym Manhattanie z fasadą z paneli ze stali nierdzewnej uformowanych w szerokie łuki. W ciągu dnia, wraz ze zmianą położenia słońca, powierzchnia zmienia barwę i odbicia, przez co budynek wygląda inaczej o różnych porach. Ta wieża to jeden z nielicznych projektów mieszkalnych Gehry'ego i pokazuje, jak jego podejście do projektowania, stosowane zwykle w muzeach i salach koncertowych, może kształtować budynek, w którym ludzie naprawdę mieszkają. Stoi w pobliżu mostu Brooklyn Bridge i dzielnicy finansowej, wznosząc się ponad otaczające dachy.
Stata Center to kompleks akademicki Massachusetts Institute of Technology charakteryzujący się nieregularnymi formami geometrycznymi i niekonwencjonalnymi kątami. Architektura Franka Gehry'ego stworzyła przestrzenie dla Computer Science and Artificial Intelligence Laboratory oraz Laboratory for Information and Decision Systems. Budynek łączy laboratoria badawcze, biura, sale wykładowe i przestrzenie wspólne w ekspresyjnej strukturze ze stali nierdzewnej, cegły i kolorowych paneli.
Puente de la Mujer to kładka dla pieszych z białej stali w dzielnicy portowej Puerto Madero w Buenos Aires. Pylon o wysokości 39 metrów pochyla się nad wodą, nadając mostowi charakterystyczną sylwetkę. Środkowy przęsło obraca się, by przepuszczać statki. Hiszpański architekt Santiago Calatrava ukończył projekt w 2001 roku. Podobnie jak budynki Gehry'ego, ten most pokazuje, jak stal i geometria mogą nadawać kształt przestrzeni publicznej.
Cinémathèque Française mieści się w kubicznym budynku z przesuniętymi szklanymi powierzchniami i metalowymi elementami zaprojektowanym przez Franka Gehry'ego. Instytut zawiera kilka sal kinowych, rozległe archiwa filmowe oraz specjalistyczną bibliotekę poświęconą historii kina. Fasada prezentuje charakterystyczną dekonstruktywistyczną architekturę Gehry'ego z geometrycznymi formami i kontrastującymi materiałami.
Gehry Residence w Santa Monica to miejsce, gdzie Frank Gehry po raz pierwszy wypróbował swoje idee dotyczące dekonstrukcji i surowych materiałów w kontekście mieszkalnym, począwszy od 1978 roku. Owinął istniejący drewniany dom falistymi panelami aluminiowymi, siatką ogrodzeniową i sklejką. Elewacja odsłania wewnętrzną konstrukcję przez pochylone okna i nieregularne kąty. Wewnątrz pomieszczenia podążają za pofragmentowanymi geometriami z otwartymi liniami widoku i nieoczekiwanymi perspektywami.
New World Center to placówka edukacyjna New World School of the Arts w Miami Beach, która pokazuje eksperymentalne metody budowy Gehriego. Ukończony w 2011 roku budynek ma zakrzywione szklane ściany i otwarte przestrzenie koncertowe. Zewnętrze zbudowane jest z wielu szklanych powierzchni tworzących przejrzystość i ujawniających widoki otaczającego krajobrazu miejskiego. Wewnątrz znajdują się sale koncertowe, studia nauczania i zaplecze nagrań.
Art Gallery of Ontario to projekt Franka Gehry'ego w jego rodzinnym mieście. Gehry dorastał w Toronto i ta więź jest wyczuwalna w budynku. Długa, zakrzywiona fasada z drewna i szkła biegnie wzdłuż ulicy Dundas, przyciągając przechodniów z chodnika. Wewnątrz sale mieszczą kanadyjską, afrykańską, współczesną i nowoczesną sztukę w przestrzeniach, które są otwarte i łatwe do zwiedzania.
Richard B. Fisher Center for the Performing Arts znajduje się na kampusie Bard College i zostało ukończone w 2003 roku. Budynek łączy stal i szkło z czerwonymi metalowymi panelami, które tworzą wyraźny kontrast wizualny. Wewnątrz sale teatralne, studia tańca i biura administracyjne służą społeczności uczelni. Asymetryczna bryła zewnętrzna pokazuje, jak Gehry kształtuje przestrzenie performatywne poprzez nieregularną geometrię i warstwowe materiały.
Budynek Peter B. Lewis na Case Western Reserve University został ukończony w 2002 roku jako struktura administracyjna i akademicka. Fasada zawiera zakrzywione panele z tytanu i stali nierdzewnej z powierzchniami ze szkła, które tworzą dynamiczną formę. Budynek odbija światło różnie w zależności od pory dnia i pory roku. Wnętrze zawiera biura, sale lekcyjne i przestrzenie wspólne rozmieszczone wokół nieregularnych rzutów.
Budynek IAC stoi na zachodnim nabrzeżu Manhattanu i jest jednym z niewielu dzieł Franka Gehry'ego w Nowym Jorku. Jego biała fasada z nierdzewnej stali wznosi się w zakrzywionych fałdach przypominających żagle, które zmieniają wygląd w zależności od pory dnia. Powierzchnia nadaje budynkowi rzeźbiarską obecność wzdłuż rzeki Hudson. Wewnątrz mieszczą się biura korporacyjne i otwarte przestrzenie robocze dla firm medialnych.
Biomuseo to jedyny budynek Franka Gehry'ego w Ameryce Łacińskiej. Muzeum otwarto w 2014 roku w Mieście Panamá. Jego fasada pokryta jest kolorową blachą falistą z zaokrąglonymi kształtami i przesuniętymi poziomami wznoszącymi się nad parkiem przy Amador Causeway. Wewnątrz skamieniałości, okazy zwierząt i interaktywne wystawy oprowadzają odwiedzających przez historię tropikalnej różnorodności biologicznej Panamy. Biomuseo pokazuje, jak Gehry przekształca projekty komputerowe w realne przestrzenie, gdzie architektura i przyroda spotykają się ze sobą.
Opus Hong Kong to wielofunkcyjna wieża mieszkalno-handlowa ukończona w 2007 roku. Budynek pokazuje, jak Frank Gehry wykorzystuje zakrzywione powierzchnie ze szkła i metalu, aby tworzyć płynne kształty. Fasada łączy różne materiały i kolory, które zmieniają się w zależności od oświetlenia. Budynek zawiera mieszkania, biura i powierzchnie handlowe w organicznej formie architektonicznej.
Budynek Dr Chau Chak Wing to jedyna realizacja Franka Gehry'ego w Australii, położona na terenie kampusu Uniwersytetu Technologicznego w Sydney. Ukończony w 2015 roku, ma fasadę z aluminium w kolorze miedzi i szkła, uformowanych w krzywiznowe i kanciaste kształty. W ciągu dnia światło zmienia wygląd zewnętrznych ścian. Wewnątrz znajdują się sale dydaktyczne, biura i przestrzenie wspólne rozlokowane na kilku kondygnacjach.
Wieża Gehry'ego to budynek mieszkalny w Hanowerze zaprojektowany przez Franka Gehry'ego w ramach projektu rozwoju miast. Struktura wyróżnia się zakrzywionymi elementami metalowymi i nieregularnymi formami geometrycznymi charakterystycznymi dla stylu Gehry'ego. Zewnętrzna powłoka składa się z paneli ze stali nierdzewnej i szkła. We wnętrzu znajdują się mieszkania z widokami na otaczający krajobraz miasta. Budynek demonstruje, jak eksperymentalne metody konstrukcyjne przekształcają złożone geometrie w funkcjonalne przestrzenie mieszkalne.
Maggie's Dundee to centrum wsparcia dla osób chorych na raka, zaprojektowane przez Franka Gehry'ego w 2003 roku. Stoi nad brzegiem rzeki Tay i prezentuje charakterystyczne dla jego twórczości zaokrąglone formy z drewna i metalu. Nieregularna linia dachu dzieli wnętrze na osobne przestrzenie. Osoby, które tu przychodzą, otrzymują pomoc i wsparcie w budynku, który sprawia wrażenie otwartego i przyjaznego.
Budynek Gehry'ego w Kampusie Novartis w Bazylei reprezentuje podejście Franka Gehry'ego do eksperymentalnych form architektonicznych. Ukończony w 2009 roku, ten zakład badawczy posiada zakrzywione powierzchnie z białego aluminium i stali nierdzewnej, które tworzą zmieniające się cienie i odbicia światła. Wewnątrz budynek zawiera laboratoria, biura i przestrzenie do współpracy, gdzie naukowcy pracują nad rozwojem farmaceutycznym. Struktura demonstruje, jak projektowanie wspomagane komputerem przekształca złożoną geometrię w funkcjonalne przestrzenie do pracy naukowej.
Jay Pritzker Pavilion to plenerowa muszla koncertowa w Millennium Park w Chicago, zaprojektowana przez Franka Gehry'ego. Zakrzywione powierzchnie ze stali nierdzewnej pochłaniają dzienne światło i zmieniają wygląd wraz z upływem dnia. Pawilon otwiera się na duży trawnik, gdzie publiczność siedzi lub leży na trawie podczas koncertów na świeżym powietrzu. To centralne miejsce spotkań w samym sercu miasta.
Most BP Pedestrian Bridge wykazuje podejście projektowe Franka Gehry'ego z zakrzywionymi metalowymi powierzchniami definiującymi współczesne przestrzenie miejskie. Ten most łączy dwie sekcje Millennium Park i został ukończony w 2003 roku. Struktura ma łukowate powierzchnie ze stali nierdzewnej rozciągające się nad jezdnią. Odbijające panele metaliczne zmieniają wygląd wraz ze zmieniającymi się warunkami oświetlenia i pogody, tworząc dynamiczne doświadczenie wizualne dla pieszych.
Wieża Luma w Arles to jeden z najbardziej rozpoznawalnych budynków Franka Gehry'ego w Europie. Jej zakrzywiona fasada pokryta jest panelami tytanowymi, które zmieniają wygląd w zależności od światła i pory dnia. Wieża wznosi się nad dawnym terenem kolejowym przekształconym w przestrzeń poświęconą sztuce współczesnej. Wewnątrz budynku znajdują się galerie, gdzie prezentowane są prace z kolekcji Fundacji Luma.
Pierre Boulez Saal to sala koncertowa w Berlinie, która ucieleśnia język projektowania Franka Gehry'ego z zakrzywionymi metalowymi fasadami i eksperymentalnymi metodami konstrukcji. Budynek pokazuje charakterystyczne podejście architekta do nieregularnych form i nowoczesnych materiałów. W wnętrzu sala zapewnia przestrzeń dla wykonań orkiestrowych i koncertów. Struktura pokazuje, jak cyfrowe planowanie przekłada złożone formy geometryczne na funkcjonalne budynki.
Norton Beach House w Venice, Los Angeles, demonstruje podejście Franka Gehry'ego do architektury mieszkalnej poprzez niekonwencjonalne formy i eksperymentalne metody budowania. Dom wpisuje się w kolekcję prac Gehry'ego, które wykorzystują zakrzywione metalowe okładziny i nieregularne wolumeny do stworzenia nowych doświadczeń przestrzennych.
Pomnik Dwighta D. Eisenhowera upamiętnia amerykańskiego prezydenta i Naczelnego Dowódcę Sił Alianckich podczas II wojny światowej. Frank Gehry zaprojektował ten pomnik z dużymi tkanymi siatkami ze stali i otwartymi kamiennymi placami wzdłuż Independence Avenue w Waszyngtonie. Podobnie jak w innych swoich metalowych realizacjach, Gehry łączy tu materiały przemysłowe z otwartą przestrzenią publiczną, przez którą odwiedzający mogą przejść i poznać historię życia Eisenhowera.
Muzeum Guggenheima w Bilbao stoi nad brzegiem rzeki Nervión i zostało ukończone w 1997 roku według projektów Franka Gehry'ego. Zakrzywiona elewacja pokryta jest panelami z tytanu, które przez cały dzień inaczej odbijają światło. Muzeum prezentuje nowoczesną i współczesną sztukę artystów z całego świata. Gehry połączył tu organiczne formy z przemysłowymi materiałami, a budynek głęboko odmienił oblicze Bilbao.
Dom Tańczący w Pradze to jeden z projektów, w których Frank Gehry, wspólnie z czeskim architektem Vlado Milunićem, zastosował swoje podejście do krzywoliniowych form w historycznym centrum miasta. Budynek powstał w latach 90. i składa się z dwóch sąsiadujących ze sobą wież: jednej w formie szklanego cylindra i drugiej, betonowej, z nieregularnie rozmieszczonymi oknami. Sposób, w jaki obie wieże pochylają się ku sobie, przywodzi na myśl dwie tańczące postacie, stąd nazwa budynku. Wewnątrz znajdują się biura, restauracja na dachu oraz przestrzeń wystawiennicza. Budynek stoi nad brzegiem Wełtawy, na rogu Rašínovo nábřeží i Jiráskovo náměstí.
Walt Disney Concert Hall została ukończona w 2003 roku i służy jako siedziba Orkiestry Filharmonicznej Los Angeles. Zakrzywione zewnętrzne powierzchnie z polerowanej stali nierdzewnej definiują panoramę centrum Los Angeles. Główna sala koncertowa mieści 2265 osób i została zaprojektowana zgodnie z zasadami akustycznymi opartymi na projektach Yasuhisa Toyoty. Wnętrza są wyłożone drewnem douglasji, które przyczynia się do jakości dźwięku. Budynek obejmuje również mniejsze przestrzenie do występów i obszary publiczne.
Vitra Design Museum, ukończone w 1989 roku, było pierwszym budynkiem, który Frank Gehry zrealizował w Europie. Stoi na terenie kampusu Vitra w Weil am Rhein, gdzie swoje ślady pozostawiło kilku architektów. Biała fasada z zakrzywionymi formami i pochyłymi ścianami pokazuje, jak Gehry na nowo podchodził do geometrii, zanim zaczął pracować z tytanem i stalą. Wewnątrz odbywają się wystawy czasowe poświęcone projektowaniu mebli i architekturze, z obiektami od XIX wieku do dziś.
Lou Ruvo Center for Brain Health w Las Vegas to jedno z najbardziej rozpoznawalnych dzieł Franka Gehry'ego. Składa się z dwóch głównych części: prostokątnej sekcji przeznaczonej na przestrzenie kliniczne oraz rzeźbiarskiej wieży z giętej stali nierdzewnej i szkła. Fasada wieży skręca się i zagina we wszystkich kierunkach, jakby ściany zostały uchwycone w środku ruchu. Budynek otwarto w 2010 roku i służy badaniom neurologicznym oraz opiece nad pacjentami.
MARTa Herford otwarto w 2005 roku i prezentuje sztukę współczesną oraz design. Budynek łączy tradycyjne mury z czerwonej cegły z zakrzywionym dachem ze stali nierdzewnej i dużymi powierzchniami szklanymi. Architektura tworzy dialog między historyczną tkanką budowlaną a nowoczesnymi elementami. Asymetryczne formy i dynamiczna struktura charakteryzują to muzeum w mieście we wschodniej Westfalii.
Fondation Louis Vuitton znajduje się w Bois de Boulogne w Paryżu i jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych dzieł Franka Gehry'ego w Europie. Budynek, otwarty w 2014 roku, składa się z dwunastu zakrzywionych szklanych żagli wznoszących się ponad białym betonowym rdzeniem. Tysiące szklanych płyt przepuszczają światło przez elewację, zmieniając charakter wnętrz w ciągu dnia. Galerie rozmieszczone na kilku poziomach prezentują kolekcje sztuki współczesnej i nowoczesnej.
Hotel Marqués de Riscal wznosi się nad historycznymi piwnicami winiarskimi regionu Rioja. Zakrzywione struktury tytanowe w kolorach czerwonym, srebrnym i złotym kontrastują z otaczającym krajobrazem winnic. Budynek łączy luksusowy hotel z centrum spa i restauracją. Faliste metalowe fasady odbijają światło i tworzą zmieniające się efekty wizualne w ciągu dnia.
Weisman Art Museum stoi nad brzegiem rzeki Missisipi w Minneapolis i jest jednym z wczesnych dzieł Franka Gehry'ego w Stanach Zjednoczonych. Fasada składa się z zakrzywionych paneli ze stali nierdzewnej, które odbijają światło w różny sposób w zależności od pory dnia. Nieregularne formy budynku wyróżniają się na tle otaczającego kampusu uniwersyteckiego. W środku muzeum przechowuje kolekcję amerykańskiej sztuki XX wieku.
Budynek Chiat/Day w Venice w Los Angeles został ukończony w 1991 roku jako siedziba agencji reklamowej. Fasada przedstawia trzykondygnacyjną betonową rzeźbę lornetki zaprojektowaną przez Claesa Oldenburga i Coosje van Bruggen. Ta centralna rzeźba tworzy główne wejście i łączy dwie odrębne wieże biurowe. Północna wieża ma gładką białą powierzchnię, podczas gdy południowa wieża jest pokryta miedzianymi panelami metalowymi. Budynek służy obecnie jako kompleks biurowy i pokazuje postmodernistyczne podejście Gehry'ego z zabawnymi elementami i kontrastującymi materiałami.
Museum of Pop Culture to jeden z najbardziej rozpoznawalnych budynków Franka Gehry'ego w Stanach Zjednoczonych. Jego fasada składa się z tysięcy indywidualnie kształtowanych metalowych paneli w odcieniach czerwieni i srebra, które wyginają się we wszystkich kierunkach jak pognieciona folia. Wewnątrz muzeum mieści wystawy poświęcone historii muzyki, science fiction i kulturze popularnej. Budynek stoi u stóp Space Needle w Seattle Center.
Der Neue Zollhof to zespół architektoniczny trzech budynków położonych nad Renem w dzielnicy portu medialnego w Düsseldorfie. Konstrukcje charakteryzują się zakrzywionymi fasadami, przy czym każdy budynek ma inny materiał: błyszczący metal, biały tynk i czerwoną cegłę. Frank Gehry zaprojektował ten kompleks w latach dziewięćdziesiątych jako część rewitalizacji dawnego obszaru portowego. Trzy wieże stoją obok siebie i tworzą kontrast poprzez swoje różne powierzchnie i formy.
8 Spruce Street to wieżowiec mieszkalny na Dolnym Manhattanie z fasadą z paneli ze stali nierdzewnej uformowanych w szerokie łuki. W ciągu dnia, wraz ze zmianą położenia słońca, powierzchnia zmienia barwę i odbicia, przez co budynek wygląda inaczej o różnych porach. Ta wieża to jeden z nielicznych projektów mieszkalnych Gehry'ego i pokazuje, jak jego podejście do projektowania, stosowane zwykle w muzeach i salach koncertowych, może kształtować budynek, w którym ludzie naprawdę mieszkają. Stoi w pobliżu mostu Brooklyn Bridge i dzielnicy finansowej, wznosząc się ponad otaczające dachy.
Stata Center to kompleks akademicki Massachusetts Institute of Technology charakteryzujący się nieregularnymi formami geometrycznymi i niekonwencjonalnymi kątami. Architektura Franka Gehry'ego stworzyła przestrzenie dla Computer Science and Artificial Intelligence Laboratory oraz Laboratory for Information and Decision Systems. Budynek łączy laboratoria badawcze, biura, sale wykładowe i przestrzenie wspólne w ekspresyjnej strukturze ze stali nierdzewnej, cegły i kolorowych paneli.
Puente de la Mujer to kładka dla pieszych z białej stali w dzielnicy portowej Puerto Madero w Buenos Aires. Pylon o wysokości 39 metrów pochyla się nad wodą, nadając mostowi charakterystyczną sylwetkę. Środkowy przęsło obraca się, by przepuszczać statki. Hiszpański architekt Santiago Calatrava ukończył projekt w 2001 roku. Podobnie jak budynki Gehry'ego, ten most pokazuje, jak stal i geometria mogą nadawać kształt przestrzeni publicznej.
Cinémathèque Française mieści się w kubicznym budynku z przesuniętymi szklanymi powierzchniami i metalowymi elementami zaprojektowanym przez Franka Gehry'ego. Instytut zawiera kilka sal kinowych, rozległe archiwa filmowe oraz specjalistyczną bibliotekę poświęconą historii kina. Fasada prezentuje charakterystyczną dekonstruktywistyczną architekturę Gehry'ego z geometrycznymi formami i kontrastującymi materiałami.
Gehry Residence w Santa Monica to miejsce, gdzie Frank Gehry po raz pierwszy wypróbował swoje idee dotyczące dekonstrukcji i surowych materiałów w kontekście mieszkalnym, począwszy od 1978 roku. Owinął istniejący drewniany dom falistymi panelami aluminiowymi, siatką ogrodzeniową i sklejką. Elewacja odsłania wewnętrzną konstrukcję przez pochylone okna i nieregularne kąty. Wewnątrz pomieszczenia podążają za pofragmentowanymi geometriami z otwartymi liniami widoku i nieoczekiwanymi perspektywami.
New World Center to placówka edukacyjna New World School of the Arts w Miami Beach, która pokazuje eksperymentalne metody budowy Gehriego. Ukończony w 2011 roku budynek ma zakrzywione szklane ściany i otwarte przestrzenie koncertowe. Zewnętrze zbudowane jest z wielu szklanych powierzchni tworzących przejrzystość i ujawniających widoki otaczającego krajobrazu miejskiego. Wewnątrz znajdują się sale koncertowe, studia nauczania i zaplecze nagrań.
Art Gallery of Ontario to projekt Franka Gehry'ego w jego rodzinnym mieście. Gehry dorastał w Toronto i ta więź jest wyczuwalna w budynku. Długa, zakrzywiona fasada z drewna i szkła biegnie wzdłuż ulicy Dundas, przyciągając przechodniów z chodnika. Wewnątrz sale mieszczą kanadyjską, afrykańską, współczesną i nowoczesną sztukę w przestrzeniach, które są otwarte i łatwe do zwiedzania.
Richard B. Fisher Center for the Performing Arts znajduje się na kampusie Bard College i zostało ukończone w 2003 roku. Budynek łączy stal i szkło z czerwonymi metalowymi panelami, które tworzą wyraźny kontrast wizualny. Wewnątrz sale teatralne, studia tańca i biura administracyjne służą społeczności uczelni. Asymetryczna bryła zewnętrzna pokazuje, jak Gehry kształtuje przestrzenie performatywne poprzez nieregularną geometrię i warstwowe materiały.
Budynek Peter B. Lewis na Case Western Reserve University został ukończony w 2002 roku jako struktura administracyjna i akademicka. Fasada zawiera zakrzywione panele z tytanu i stali nierdzewnej z powierzchniami ze szkła, które tworzą dynamiczną formę. Budynek odbija światło różnie w zależności od pory dnia i pory roku. Wnętrze zawiera biura, sale lekcyjne i przestrzenie wspólne rozmieszczone wokół nieregularnych rzutów.
Budynek IAC stoi na zachodnim nabrzeżu Manhattanu i jest jednym z niewielu dzieł Franka Gehry'ego w Nowym Jorku. Jego biała fasada z nierdzewnej stali wznosi się w zakrzywionych fałdach przypominających żagle, które zmieniają wygląd w zależności od pory dnia. Powierzchnia nadaje budynkowi rzeźbiarską obecność wzdłuż rzeki Hudson. Wewnątrz mieszczą się biura korporacyjne i otwarte przestrzenie robocze dla firm medialnych.
Biomuseo to jedyny budynek Franka Gehry'ego w Ameryce Łacińskiej. Muzeum otwarto w 2014 roku w Mieście Panamá. Jego fasada pokryta jest kolorową blachą falistą z zaokrąglonymi kształtami i przesuniętymi poziomami wznoszącymi się nad parkiem przy Amador Causeway. Wewnątrz skamieniałości, okazy zwierząt i interaktywne wystawy oprowadzają odwiedzających przez historię tropikalnej różnorodności biologicznej Panamy. Biomuseo pokazuje, jak Gehry przekształca projekty komputerowe w realne przestrzenie, gdzie architektura i przyroda spotykają się ze sobą.
Opus Hong Kong to wielofunkcyjna wieża mieszkalno-handlowa ukończona w 2007 roku. Budynek pokazuje, jak Frank Gehry wykorzystuje zakrzywione powierzchnie ze szkła i metalu, aby tworzyć płynne kształty. Fasada łączy różne materiały i kolory, które zmieniają się w zależności od oświetlenia. Budynek zawiera mieszkania, biura i powierzchnie handlowe w organicznej formie architektonicznej.
Budynek Dr Chau Chak Wing to jedyna realizacja Franka Gehry'ego w Australii, położona na terenie kampusu Uniwersytetu Technologicznego w Sydney. Ukończony w 2015 roku, ma fasadę z aluminium w kolorze miedzi i szkła, uformowanych w krzywiznowe i kanciaste kształty. W ciągu dnia światło zmienia wygląd zewnętrznych ścian. Wewnątrz znajdują się sale dydaktyczne, biura i przestrzenie wspólne rozlokowane na kilku kondygnacjach.
Wieża Gehry'ego to budynek mieszkalny w Hanowerze zaprojektowany przez Franka Gehry'ego w ramach projektu rozwoju miast. Struktura wyróżnia się zakrzywionymi elementami metalowymi i nieregularnymi formami geometrycznymi charakterystycznymi dla stylu Gehry'ego. Zewnętrzna powłoka składa się z paneli ze stali nierdzewnej i szkła. We wnętrzu znajdują się mieszkania z widokami na otaczający krajobraz miasta. Budynek demonstruje, jak eksperymentalne metody konstrukcyjne przekształcają złożone geometrie w funkcjonalne przestrzenie mieszkalne.
Maggie's Dundee to centrum wsparcia dla osób chorych na raka, zaprojektowane przez Franka Gehry'ego w 2003 roku. Stoi nad brzegiem rzeki Tay i prezentuje charakterystyczne dla jego twórczości zaokrąglone formy z drewna i metalu. Nieregularna linia dachu dzieli wnętrze na osobne przestrzenie. Osoby, które tu przychodzą, otrzymują pomoc i wsparcie w budynku, który sprawia wrażenie otwartego i przyjaznego.
Budynek Gehry'ego w Kampusie Novartis w Bazylei reprezentuje podejście Franka Gehry'ego do eksperymentalnych form architektonicznych. Ukończony w 2009 roku, ten zakład badawczy posiada zakrzywione powierzchnie z białego aluminium i stali nierdzewnej, które tworzą zmieniające się cienie i odbicia światła. Wewnątrz budynek zawiera laboratoria, biura i przestrzenie do współpracy, gdzie naukowcy pracują nad rozwojem farmaceutycznym. Struktura demonstruje, jak projektowanie wspomagane komputerem przekształca złożoną geometrię w funkcjonalne przestrzenie do pracy naukowej.
Jay Pritzker Pavilion to plenerowa muszla koncertowa w Millennium Park w Chicago, zaprojektowana przez Franka Gehry'ego. Zakrzywione powierzchnie ze stali nierdzewnej pochłaniają dzienne światło i zmieniają wygląd wraz z upływem dnia. Pawilon otwiera się na duży trawnik, gdzie publiczność siedzi lub leży na trawie podczas koncertów na świeżym powietrzu. To centralne miejsce spotkań w samym sercu miasta.
Most BP Pedestrian Bridge wykazuje podejście projektowe Franka Gehry'ego z zakrzywionymi metalowymi powierzchniami definiującymi współczesne przestrzenie miejskie. Ten most łączy dwie sekcje Millennium Park i został ukończony w 2003 roku. Struktura ma łukowate powierzchnie ze stali nierdzewnej rozciągające się nad jezdnią. Odbijające panele metaliczne zmieniają wygląd wraz ze zmieniającymi się warunkami oświetlenia i pogody, tworząc dynamiczne doświadczenie wizualne dla pieszych.
Wieża Luma w Arles to jeden z najbardziej rozpoznawalnych budynków Franka Gehry'ego w Europie. Jej zakrzywiona fasada pokryta jest panelami tytanowymi, które zmieniają wygląd w zależności od światła i pory dnia. Wieża wznosi się nad dawnym terenem kolejowym przekształconym w przestrzeń poświęconą sztuce współczesnej. Wewnątrz budynku znajdują się galerie, gdzie prezentowane są prace z kolekcji Fundacji Luma.
Pierre Boulez Saal to sala koncertowa w Berlinie, która ucieleśnia język projektowania Franka Gehry'ego z zakrzywionymi metalowymi fasadami i eksperymentalnymi metodami konstrukcji. Budynek pokazuje charakterystyczne podejście architekta do nieregularnych form i nowoczesnych materiałów. W wnętrzu sala zapewnia przestrzeń dla wykonań orkiestrowych i koncertów. Struktura pokazuje, jak cyfrowe planowanie przekłada złożone formy geometryczne na funkcjonalne budynki.
Norton Beach House w Venice, Los Angeles, demonstruje podejście Franka Gehry'ego do architektury mieszkalnej poprzez niekonwencjonalne formy i eksperymentalne metody budowania. Dom wpisuje się w kolekcję prac Gehry'ego, które wykorzystują zakrzywione metalowe okładziny i nieregularne wolumeny do stworzenia nowych doświadczeń przestrzennych.
Pomnik Dwighta D. Eisenhowera upamiętnia amerykańskiego prezydenta i Naczelnego Dowódcę Sił Alianckich podczas II wojny światowej. Frank Gehry zaprojektował ten pomnik z dużymi tkanymi siatkami ze stali i otwartymi kamiennymi placami wzdłuż Independence Avenue w Waszyngtonie. Podobnie jak w innych swoich metalowych realizacjach, Gehry łączy tu materiały przemysłowe z otwartą przestrzenią publiczną, przez którą odwiedzający mogą przejść i poznać historię życia Eisenhowera.
Muzeum Guggenheima w Bilbao stoi nad brzegiem rzeki Nervión i zostało ukończone w 1997 roku według projektów Franka Gehry'ego. Zakrzywiona elewacja pokryta jest panelami z tytanu, które przez cały dzień inaczej odbijają światło. Muzeum prezentuje nowoczesną i współczesną sztukę artystów z całego świata. Gehry połączył tu organiczne formy z przemysłowymi materiałami, a budynek głęboko odmienił oblicze Bilbao.
Przed wyjściem do głównego miejsca Gehry'ego sprawdź lokalne harmonogramy budowy. Wiele jego budynków przechodzi regularne prace konserwacyjne nad metalowymi zewnętrzami, co może wpływać na widoki i dostęp do niektórych obszarów.
